ทั้งคู่ขานเรียกทักทายพร้อมกัน ซูรั่วหยาและจิ่งเซิงเงยหน้ามามองพวกเขา ใบหน้าและรูปร่างนี้เหมาะสมกับเฉินเอ๋อร์อย่างสมบูรณ์แบบ!
เมื่อก่อนปลอมตัวซะน่าเกลียดแบบนั้น! ทำเอาเธอตกอกตกใจหมด!
ซูรั่วหยาเอามือทาบอกเบา ๆ ความกังวลของเธอนั้นสูญเปล่า กลุ้มใจไปเปล่าประโยชน์
“เฉินเอ๋อร์ ลูกนี่เก็บความลับเก่งจริง ๆ ลูก ๆ ทั้งสองโตขนาดนี้! ลูกนี่รีบจริง ๆ เลยนะ!” หลังจากที่ซูรั่วหยาดีใจยกใหญ่ก็รู้สึกมีไฟขึ้นมา
ถ้าหากวันนี้เธอไม่พาจิ่งเซิงมาดูด้วยตาตัวเอง ก็ไม่รู้ว่าเขาจะปิดบังหลานสองคนนี้ไปอีกนานแค่ไหน!
“ดูน่าตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินตอบกลับอย่างเย็นชา
“น่าตกใจสิ! โชคดีที่ไม่หัวใจวายเอา ไม่อย่างนั้นได้ถูกทำให้ตกใจแน่!” เธอตบไปที่หน้าอกด้วยความหวาดกลัว ราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้เป็นเพียงแค่ความฝัน
เธอมีหลานแล้วจริง ๆ หนำซ้ำยังมีหลานที่น่ารักถึงสองคนอีกต่างหาก!
“คุณย่าอย่าตายนะคะ!” หน่วนหน่วนเงยหน้าขึ้นมองเธอ “หน่วนหน่วนทนไม่ได้ถ้าคุณย่าตาย”
ซูรั่วหยาได้ยินหน่วนหน่วนพูดแบบนั้น รอยย่นบนดวงตาก็ปรากฏขึ้น ก่อนจะก้มศีรษะลงกอดหลานตัวน้อยเอาไว้ “หลานสาวของย่า!”
ใบหน้าอันโหรวเต็มไปด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด หน่วนหน่วนมีทักษะในการอ่านใจผู้คนได้จนเก่งเกินไป เธอเองก็อดชื่นชมไม่ได้
“แล้วยังมีเรื่องอะไรอีกไหม?” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยถามอีกครั้ง ที่นี่ไม่ได้ดูเหมือนจะต้อนรับพวกเขา พวกเขามาเพื่อยืนยันเท่านั้น
