ตอนที่ 249 กลับมาช้า
“……”
วันนี้เธอกลับมาช้าไปหน่อยไม่ใช่เหรอ?
เมื่อเธอตื่นเช้ามาในวันรุ่งขึ้น เธอยกมือขึ้นบิดขี้เกียจและก้มลงมองตัวเอง ไหนบอกว่าจะใส่เสื้อให้ฉันไม่ใช่เหรอ?
คนหลอกลวง!
เธอยกศอกขึ้นและตบไปที่หน้าอกที่เปลือยเปล่าของคนที่อยู่ข้างกาย “จิ่งเป่ยเฉิน นายมันคนโกหก!”
“อืม” เขาหลับตาพร้อมกับตอบรับเบา ๆ
ไม่คิดว่ายังจะตอบรับ หน้าด้านขนาดนี้เลยเหรอ?
เพราะงั้นระหว่างทางที่ไปทำงานเธอจึงไม่ได้คุยกับจิ่งเป่ยเฉินเลยสักคำ ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเธอก็ไม่สนใจเขา
ดังนั้นทันทีที่ทั้งคู่เข้าบริษัท แม้แต่ฉีเซิงเทียนที่เพิ่งเดินออกมาจากลิฟต์ เมื่อเห็นท่าทางของทั้งสองคนก็ยังรู้สึกได้ถึงอารมณ์ที่ดูแปลกไป
ในตอนนี้เขาไม่ได้เข้าไปพูดหยอกล้ออะไร เพราะต้องตรงไปที่ห้องทำงานของเขาก่อน เมื่อเดินผ่านห้องทำงานของหลินจือเซี๋ยวเขาก็เข้าไปด้านในด้วยความเคยชิน
เข้าไปด้วยท่าทางที่ไม่ได้รีบร้อน ฝีเท้าของเขาเดินเข้าไปด้านใน “หลินจือเซี๋ยว?”
หลินจือเซี๋ยวเงยหน้าขึ้นมองเขา พร้อมเปิดลิ้นชักและหยิบกล่องสร้อยคอขึ้นมา “ประธานฉี สร้อยคออยู่นี่ค่ะ”
หลังจากที่ฉีเซิงเทียนมอบสิ่งนั้นให้กับเธอ เธอมักจะหยิบกล่องนั้นออกมาและพยายามคืนให้กับเขาทุกครั้ง
ฉีเซิงเทียนไม่ได้มองสร้อยคอนั้นเลยด้วยซ้ำ สายตาเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเธอ “เธอไม่ได้เป็นอะไร เปลี่ยนทรงผมใหม่ทำไมกัน?”
มันดูดีมาก ๆ เลย
แต่คำพูดนั้นเขาไม่ได้พูดออกไป
“คิดว่า…นัดบอด
