ค่ะ” เธอเองก็รู้ว่าเขาคงจะไม่ยอมรับ เธอจึงตอบกลับไปโดยไม่ได้มองตาเขา
“นัดบอด?” เธอเป็นเลขาของประธานจิ่ง จำเป็นต้องนัดบอดงั้นเหรอ?
“ความจริงแล้ว…ฉันไม่ถือสาถ้าจะใช้กับเธอ”
“ประธานฉี!” เธอรีบก้มหน้าลงและตัดบทเขาทันที “ฉันยังมีงานที่ต้องทำอีก ถ้าหากคุณจะมาคุยเรื่องไร้สาระ รบกวนกลับไปห้องทำงานของตัวเองเถอะค่ะ”
เธองานยุ่งมากจริง ๆ งานเลี้ยงปีใหม่ของตระกูลจิ่งใกล้มาถึงแล้ว ซึ่งเป็นงานใหญ่ของตระกูลจิ่งในทุก ๆ ปี รายละเอียดของงานเลี้ยงทุก ๆ อย่างเธอต้องเป็นคนตรวจเช็กทุกครั้ง ตรวจเช็กแล้วเช็กอีก ห้ามเกิดข้อผิดพลาดโดยเด็ดขาด
“เธอไปนัดบอดที่ไหน? ไปกับใคร?” เขามองเธอด้วยความสนใจ เพื่อไปนัดบอดเลยเปลี่ยนทรงผมงั้นเหรอ?
“ประธานฉีคะ วันนี้คุณ….” เธอชี้ไปที่ศีรษะ “มีปัญหาเหรอคะ?”
“หลินจือเซี๋ยว!” สมองเขามีปัญหาที่ไหนกัน เห็นชัด ๆ ว่าสายตาต่างหากที่มีปัญหา
“ใช่!” เธออาจจะอยู่กับโหรวโหรวนานเกินไป ไม่คิดว่าจะกล้าพูดออกมาแบบนี้
เขามองเธอที่ยกคางและหลบสายตา ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ “งานเลี้ยงปีใหม่สัปดาห์หน้า เธอต้องเป็นคู่เต้นรำของฉัน!”
“หือ?” เธอมองไปที่สร้อยคอเส้นนั้น หยิบกลับมาช้า ๆ “เมื่อถึงเวลานั้นก็ใส่สร้อยนี้”
ฉีเซิงเทียนมองท่าทางของเธอ พลันก็รู้สึกมีความสุขที่ทำสำเร็จ ก่อนจะหมุนตัวกลับออกไป ทันทีที่ออกจากห้องไปก็หยุดและหันกลับไปมองเธออีกครั้ง “ผมทรงนี้น่ารักใช้ได้เลย”
“จำเป็นต้องฟังนายเหรอ!” เธอต