ตอนที่ 248 บอกใบ้
หลินจือเซี๋ยวนั่งอยู่บนเก้าอี้ ทำท่าทางมองซ้ายมองขวาและเหลือบมองไปเห็นเหอเฉ่าที่นั่งอยู่โดยไม่ได้ตั้งใจ ถึงแม้ว่าจะเห็นเพียงดวงตาคู่นั้น แต่เธอก็สามารถจดจำมันได้ในทันที ดวงตาที่เหมือนกับองุ่นสีดำแจ๋วแหววเสียขนาดนั้น ยังไงเธอก็จำมันได้
เมื่อสบตากับเธอแล้ว เหอเฉ่าก็จำเธอได้เช่นเดียวกัน ก่อนจะพยักหน้าให้เบา ๆ ทำท่าทางราวกับบอกใบ้อะไรบางอย่าง
หลินจือเซี๋ยวเหลือบมองไปที่ฝั่งตรงข้ามของเธอก็เห็นว่ามีถ้วยกาแฟอีกหนึ่งใบ ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงชื่อของเหอเหมียว ไม่ใช่ว่าเธออยู่ที่นี่ด้วยหรอกใช่ไหม?
เธอรีบมองไปที่ห้องน้ำอย่างกังวลใจ เธอรู้สึกว่าตัวเองชักจะเป็นห่วงมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว โหรวโหรวคงไม่ใช่ว่าเผชิญหน้ากับเหอเหมียวอยู่หรอกนะ ในตอนนี้เธอเองก็ไม่ชอบโอวหยางลี่อีกแล้วด้วย มีจิ่งเป่ยเฉินอยู่ข้างกาย โอวหยางลี่นั้นก็ช่างมันสิ!
สงบจิตใจเอาไว้นะ! อันเปียวหาน[1]ของเธอร้ายกาจจะตาย!
เพียงแต่หลังจากนั้น หลินจือเซี๋ยวก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นคิดผิด อันโหรวไม่ได้พบเหอเหมียวในห้องน้ำแต่อย่างใด แต่ที่น่าแปลกคือเหลียวเว่ยที่เดินออกมานั่นต่างหาก
ในโลกใบนี้บางครั้งก็มีเรื่องฉงนอย่างน่าสงสารจริง ๆ
ดูเหมือนว่าตัวเธอนั้นจะตั้งท้องมาได้เดือนกว่าหรือสองเดือนแล้ว ท้องส่วนล่างยังไม่ปูดออกมามากเท่าไร ทางด้านอันโหรวเองเมื่อเห็นเหลียวเว่ย เธอก็รีบล้างมือและคิดจะออกจากห้องน้ำไปทันที
“เดี๋ยวก่อน!” เหลียวเ
