ู่ที่เธอได้รับมาเมื่อเร็ว ๆ นี้
ชายคนนี้มีการเตรียมตัวป้องกันอย่างแน่นหนา ตอนนี้เรียกได้ว่าหาข้อมูลเท่าไรก็ไม่พบข้อมูลที่ต้องการ
หรือว่าควรจะเริ่มจากเฉาลี่เฟย?
เขารู้ว่าจิ่งเป่ยเฉินได้ทำการเคลื่อนไหวหลายอย่าง ทั้งยังปล้นผู้ร่วมมือของโอวหยางลี่ไปจำนวนมาก เธอเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเวทนาโอวหยางลี่ที่ตอนนี้เริ่มจะหมดหนทางไปเรื่อย ๆ
มันไม่ฉลาดเอาเสียเลยที่คิดจะยั่วยุจิ่งเป่ยเฉิน
โชคดีหน่อยที่พวกเขาไม่ใช่ศัตรูกัน
เพียงแต่ว่าโอวหยางลี่ก็ไม่ใช่โอวหยางลี่คนเดิมอีกแล้ว อย่างน้อยจนถึงตอนนี้กลุ่มโอวหยางกรุ๊ปเองก็แตกต่างจากเมื่อก่อนค่อนข้างมาก หากดูผิวเผินแล้วก็แทบตรวจสอบอะไรไม่พบเลยด้วยซ้ำ
ขณะที่เธอกำลังจดจ่ออยู่ในห้วงความคิด ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอสะดุ้งตกใจขึ้นมาทันที ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองดู ก็เห็นเป็นสายโทรศัพท์ของโรงเรียนอนุบาลที่โทรมา
เธอรีบกดรับโทรศัพท์ทันที “สวัสดีค่ะ”
“คุณแม่ของหน่วนหน่วนใช่ไหมคะ? เธอลื่นล้มระหว่างเล่นน้ำในโรงเรียนอนุบาลค่ะ ตอนนี้กำลังส่งตัวไปที่โรงพยาบาลอันหยาแล้ว คุณแม่ช่วยมาเร็ว ๆ นะคะ”
เมื่อเธอได้ยินสองคำว่าโรงพยาบาลเธอก็รู็สึกไม่ดีขึ้นมาทันที เธอรีบลุกขึ้นจากที่นั่งและวางสายโทรศัพท์ ก่อนจะตรงไปที่ลิฟต์ทันที
แต่เมื่อเธอไปได้เพียงครึ่งทาง เธอก็วิ่งกลับไปอีกครั้ง โดยไม่ได้เคาะประตูของห้องจิ่งเป่ยเฉินแต่อย่างใด เธอรีบวิ่งเข้าไปและพูดว่า “จิ
