วามสว่างทางด้านความรู้ขั้นพื้นฐานแก่ผู้เริ่มศึกษาเรียนในตระกูลอัน เงินที่ไปเรียนต่างประเทศก็เป็นตระกูลอันที่ออกให้ แต่แค่คนอื่นนั้นไม่รู้
ตอนนี้วิเวียนอายุเกือบจะสี่สิบปี แต่กลับดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ดูแล้วเหมือนเพิ่งจะสามสิบปีเท่านั้น เธอเป็นคนอ่อนโยนและมีคุณธรรม เธอมักจะเผยอารมณ์ทางด้านศิลปะที่ดูเงียบสงบ ซึ่งตรงข้ามกับอวี๋กุยห่าวที่ดูโหวกเหวกโวยวาย
“โหรวโหรว” เธอยิ้ม “ดูแลอาหารการกินที่เลิศรสของเธอก็พอ”
“พี่คะ พี่อย่าบอกนะว่าพี่กลับมาช่วยฉัน?” จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ต้องการมันสักหน่อย!
“งั้นให้ฉันกลับมาเพื่อเกษียณอายุหรือยังไง?” เธอตอบกลับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “เธอเห็นการออกแบบผลิตภัณฑ์ของตัวเองหรือยัง?”
“ยังเลย ฉันก็ต้องมาหาพี่ก่อนสิ” ความจริงแล้วพวกเขาอยู่ต่างประเทศโดยไม่ได้ติดต่อกันเลย
หากไม่ใช่การร่วมมือของ TE ที่ร่วมมือกับวิเวียนในครั้งนั้น พวกเธอก็เกือบจะจำกันไม่ได้ หลังจากนั้นมาพวกเธอก็ติดต่อกันเป็นครั้งคราว
อวี๋กุยห่าวที่อยู่ด้านข้างกำลังรับโทรศัพท์ ก่อนจะป้องหูพูดกระซิบวิเวียนด้วยท่าทางลึกลับ
เธอยิ้มอย่างอบอุ่น “ให้กุยห่าวพาเธอออกไปดู อยากได้อะไรก็หยิบเอาเลยตามสบาย”
“งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ” ตอนนี้เธอไม่ได้อยากได้ของพวกนี้ แค่ตอบรับน้ำใจของเธอก็เพียงพอแล้ว
อวี๋กุยห่าวออกไปพร้อมกับเธอ คนด้านนอกก็ไม่ได้มีคนมากมาย แต่ก็เห็นได้ว่าทุกคนดูร่ำรวยกันทั้งนั้น
ทันทีที่ทั้งสองคนปรากฏตัวขึ้น
