นั้นพวกเราควรมากินข้าวกันแบบจริงจังหน่อยเป็นไง แนะนำให้รู้จักแบบทางการไปเลย?”
จิ่งเป่ยเฉินที่นั่งอยู่ตรงข้ามไม่ได้เงยหน้ามอง แต่พูดตอบกลับไปว่า “รอฉันถามความเห็นจากเธอก่อน”
“ง่ายนิดเดียว ฉันจะถามแทนพี่ให้เอง!” เขาลุกขึ้นจากที่ีนั่งเพื่อเดินออกไปข้างนอก พลางรู้สึกได้ว่าเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ต้องถามความเห็นของผู้หญิงคนนั้นด้วยเหรอ พี่เฉินดูเคารพภรรยาคนนี้เกินไปแล้ว!
ขณะที่เขากำลังคิดเพลิน ๆ เสียงของจิ่งเป่ยเฉินก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “เธอไม่ได้มาทำงานหรอก”
เขาหันกลับไปมอง ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เดิมอีกครั้งและพูดว่า “ไม่ได้มาทำงาน? หรือว่าสัญญาของบริษัทโอวหยางกรุ๊ปนั้นจะยังไม่ได้ลงนาม? หรือว่าพี่มอบหมายงานใหม่ให้กับเธอไปแล้ว?”
อันอีหานนับว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่เลว มีความสามารถทำได้หลายอย่างจริง ๆ
ไม่เพียงแต่จะเข้าทำงานมาในฐานะพนักงานของแผนกวางแผนเท่านั้น แต่ยังเป็นถึงหัวหน้าเลขาของจิ่งเป่ยเฉิน อีกทั้งยังช่วยจิ่งเป่ยเฉินจัดการปัญหาต่าง ๆ ทั้งการทูตและการเจรจาต่าง ๆ ก็ยกให้กับเธอเป็นคนจัดการ
เมื่อกล่าวถึงกลุ่มโอวหยางกรุ๊ป จิ่งเป่ยเฉินก็รู้สึกราวกับมีไฟถูกจุดขึ้นมาในใจ
เรื่องนิสัยของอันโหรวเขาเข้าใจดี ไม่อย่างนั้นก่อนหน้านี้คงไม่สะบัดมือเดินจากไปหรอก แทบไม่รู้จักพึ่งพาเขาแบบนั้น
ตอนนี้ร้ายกาจยิ่งกว่านั้น แม้จะแต่งงานกันแล้ว แต่ก็ยังคงจัดการทุกอย่างเองอยู่อีก ไม่เอาเขาเข้ามาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น
