“สายตาของเธอก่อนหน้านี้ดูแล้วน่าเป็นห่วงจริง ๆ” เขาเอ่ยปากอย่างช้า ๆ แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความสุขที่ล้นปรี่
แต่เขานั้นไม่อยากจะย้อนคิดกลับไปเลย การย้อนคิดอีกครั้งแบบนั้นมันก็เหมือนกับว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกันเร็ว ๆ นี้ อีกอย่างเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิดเหล่านั้น ถ้าหากเกิดอีกครั้งจะทำยังไง ตอนนี้ก็ถือว่าดีแล้ว อุปสรรคที่มี เขาล้วนแล้วตัดมันทิ้งออกไปจนหมด
“ชิ!” เธอตอบโต้กลับอย่างไม่พอใจ แต่มือขวากลับวางลงบนหลังมือของเขา “ตอนนี้สายตาของฉันดีแล้วเถอะ แต่ว่าสายตานายนี่สิ จุ๊ ๆ………….”
เธอหมายความว่ายังไงกัน?
สายตาของเขานั้นหมายถึงสามารถมองเห็นเธอที่จงใจปลอมตัวอย่างนั้นเหรอ?
“สายตาของฉันไม่เคยพลาด” เมื่อก่อนเป็นเธอ ตอนนี้ก็ยังคงเป็นและจะเป็นเธอตลอดไป
ภายในใจของเธอเต้นตึกตัก นิ้วของเธอเคาะไปบนหลังมือของเขา ก่อนจะพูดต่อว่า “ถึงแม้ว่าจะพูดไปแบบนั้น แต่ฉันก็ยังโกรธอยู่ดี”
นิ้วของเธอวางบนหลังมือของเขาอีกครั้ง นิ้วนางของเขาโก่งขึ้นมาเล็กน้อยและกดทับไปที่นิ้วของเธอ
“นายอย่าคิดว่าฉันจะไม่โกรธนายนะ ฉันจะบอกนายให้ มันไม่ได้ผลหรอก!” ครั้งนี้เธอไม่มีทางยอมประนีประนอมง่าย ๆ แน่ อย่างน้อยก็ต้องวันพรุ่งนี้ถึงจะค่อยหายโกรธ
เขาค่อย ๆ ปล่อยนิ้วมือของเธออย่างช้าๆ แต่ก็ยังจับมือและยังคงกอดเธอเอาไว้อยู่ พลางแอบคิดวางแผนจะอุ้มเธอกลับออกไปด้วย
เมื่อรถหยุดลงตรงหน้าของวิลล่า เสี่ยวหยางก็ลงมาเปิดประตูร
