่ดูจากตัวเธอแล้วดูยังไงก็ไม่ใช่แบบนั้น
ในช่วงเวลาแบบนี้ ทางด้านเหลียวเว่ยที่กำลังถือแก้วน้ำผลไม้ก็มองเธอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพูดว่า “เดิมทีฉันคิดจะดื่มไวน์นะ แต่ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยสบายเท่าไรก็เลยไม่คิดดื่มไวน์ในคืนนี้ เรื่องในวันนั้นฉันต้องขอโทษจริง ๆ นะ หวังว่าคุณหนูอันจะไม่ถือสา ”
ช่างสมกับเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่โตจริง ๆ ทำเรื่องแบบนั้นยังมีหน้ามาพูดจาแบบนี้อยู่ได้อีก คำพูดที่ดูจริงจังนั้นถ้าหากเธอไม่รู้จักตัวตนและสิ่งที่เธอคิดอยากจะทำละก็ เธอคงรู้สึกซาบซึ้งใจไปนานแล้ว
โอวหยางลี่เหลือบสายตามองไปที่พวกเธอ แก้วในมือของเขาดูเหมือนจะรอให้เธอนั้นยกโทษให้กับเหลียวเว่ย เขาถึงจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาเพื่อชน
ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอก็เหลือบสายตามองมาที่เธอเช่นกัน ภายในห้องรับรองส่วนตัวขนาดใหญ่ที่มีคนอยู่สี่คน ทั้งสามคนล้วนแต่จับจ้องมาที่ตัวเธอแทบทั้งสิ้น
เธอยิ้มและยกน้ำผลไม้ขึ้นมา ก่อนจะพูดว่า “คุณนายโอวหยางสุภาพเกินไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่เป็นคนทำผิดแท้ ๆ”
เธอดื่มน้ำผลไม้เข้าไปหนึ่งอึก ก่อนจะมองไปที่เหลียวเว่ยที่อยู่อีกด้านด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นช่างดูไม่สะดุดตาเสียเลย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากภายใน แต่เป็นรอยยิ้มที่ฝืนดึงมาให้ถึงดวงตาก็เท่านั้น
“ดูเหมือนว่าคุณนายโอวหยางกับประธานโอวหยางจะเข้ากันได้ดี เป็นสามีภรรยากันเพียงหนึ่งวัน ความสัมพันธ์ดูแน่นแฟ้น ยิ่งกว่านั้นพวกคุณเป็นสามีภรรยากันมาตั้งนา
