ตอนที่ 227 เรื่องส่วนตัว
“ดีที่สุดหากไม่มี!”
“แน่นอน” แน่นอนว่าย่อมมีเรื่องส่วนตัวกว่านั้น!
เมื่อมายังชั้นหนึ่ง เหลียวเว่ยก็รีบเร่งเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเธอจะไม่รีบร้อน แต่เธอกับโอวหยางลี่ก็นัดกันไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นการที่เหลียวเว่ยมาที่นี่ แน่นอนว่าต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น
เธอถูกเลขาพาไปยังห้องรับรองเพื่อพักผ่อน เธอเองก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไร ก่อนจะนั่งรออย่างใจเย็น
ภายในห้องทำงานของประธาน โอวหยางลี่กำลังมองผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามเขา “เธอคิดจะเชิญจิ่งเป่ยเฉินมาอย่างนั้นเหรอ?”
“ทำไมถึงไม่อยากเชิญเขามา?” เหลียวเว่ยเอ่ยถามขึ้น ถึงแม้ทุก ๆ ปีจะมีการเทียบเชิญ แต่ว่าทุก ๆ ปีจิ่งเป่ยเฉินก็ไม่เคยมาสักครั้ง
แต่ปีนี้มันไม่เหมือนกัน เธอรู้สึกว่าจิ่งเป่ยเฉินจะต้องมาอย่างแน่นอน และต้องมีผู้หญิงที่มากับเขาเพิ่มด้วยอีกหนึ่งคน
“ฉันยังไม่ทันบอกเลยว่าไม่ได้ ฉันแค่อยากจะบอกว่าทำไมถึงต้องทำอะไรเกินตัว รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่มีทางมาอยู่แล้ว” โอวหยางลี่เอนหลังไปกับพนักเก้าอี้ ก่อนจะรับโทรศัพท์บนโต๊ะที่ดังขึ้น
เลขารายงานว่าอันอีหานกำลังรอเขาอยู่
เขาตอบกลับเพียงหนึ่งคำก่อนจะวางสายไป
“วันนี้ฉันจะส่งคนไปเทียบเชิญ ส่วนคนที่รอคุณอยู่นั้น คุณก็ไปเถอะ!” เธอยิ้มบาง ๆ ให้ เมื่อครู่นี้มันแสดงให้เห็นถึงการปรากฏตัวของผู้หญิงคนนั้นเข้า “เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะมากับเธอด้วยแหละ”
“แล้วคุณได้พูดอะไรอีกไหม?”