เมื่อเช้านี้เธอมัวแต่ทำอะไรอยู่กันเนี่ย!
“ของของเธอที่บ้านล้วนมีหมดทุกอย่าง ถ้าหากชอบอะไรแล้วละก็…….” เขาปิดประตูและพูดต่อว่า “เดี๋ยวช่วงบ่ายจะให้หลินจือเซี๋ยวเก็บข้าวของกลับมา เสี่ยวหยางจะไปส่งเอง”
“แม่จ๋า!” หน่วนหน่วนกวักมือเรียกเธอผ่านกระจกรถ
เธอลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นภาพทุกอย่างตรงหน้า ราวกับว่าเขานั้นสั่งการได้อย่างรวดเร็ว
ครั้งนั้นที่ไปบ้านของเขา เธอเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เพียงแต่ว่าครั้งนี้ที่ไปกลับเกิดบรรยากาศที่เงียบงันตลอดทาง ได้แต่มองดูทิวทัศน์ที่นอกหน้าต่างและตั้งสติอยู่ในหัวตลอด จิ่งเป่ยเฉินทำยังไงถึงได้พูดชักจูงเด็กน้อยสองคนนี้ได้กัน
ชายคนนี้เคลื่อนไหวราวกับน้ำ ก่อนหน้านั้นก็พูดเรื่องแต่งงาน หลังจากแต่งงานก็ขอย้ายมาอยู่ด้วย ไม่กี่วันก็กล่อมให้ย้ายไปอยู่ที่บ้านของเขา ไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาล้วนแต่จัดการทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วและไหลลื่นราวกับสายน้ำเสียจริง ๆ
จำเป็นต้องเปลี่ยนชื่อเลยไหมแบบนี้? แล้วถ้าเปลี่ยนชื่อจะเป็นชื่ออะไรดี?
จิ่งหยาง จิ่งหน่วน อย่างนั้นเหรอ?
