เขาไม่ได้ตอบอะไรเธอกลับมา เธอมองไปที่ใบหน้าที่เย็นชาของเขา หรือว่าหมินลี่จะอาการหนักขึ้น?
เธอเดินตามเขาเข้าไปในห้องทำงาน เพื่อถามว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แม้เธอกับหมินลี่จะไม่สนิทกัน แต่ก็ถือว่าเป็นคนรู้จักกันอยู่ดี
นอกจากนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหมินลี่ก็ดี ตอนนี้เขาเกิดอุบัติเหตุ จิ่งเป่ยเฉินต้องเสียใจมากแน่ ๆ เธอควรจะปลอบใจเขาสักหน่อย
ทันทีที่เธอปิดประตูห้องทำงานและเดินเข้าไป จู่ ๆ ก็มีเงาคนเดินเข้ามาหาเธอ เธอก้าวถอยหลังไปติดกำแพง
ทั้งร่างของเขาขยับเข้าหาเธออย่างแนบชิดโดยไม่พูดไม่จา ดวงตาสีดำนั้นเหมือนจ้องมาที่เธออย่างบ้าคลั่ง
เธอหันหน้ามองเขาที่ตอนนี้เอามือยันกำแพงอยู่ “ประธานจิ่งเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”
มีอะไรก็พูด อย่าทำแบบนี้！
ต้อนเธอเข้ามุมกำแพงแบบนี้ไม่เหมาะสมเท่าไร
สายตาเขามองไปที่ใบหน้าของเธอ ใบหน้าที่บึ้งตึงของเขาค่อย ๆ คลายลง ดวงตาของเธอ จมูกของเธอ ริมฝีปากของเธอ……
“หันหน้ามา！” เขาพูดอย่างเคร่งขรึม
เธอลอบกลืนน้ำลายก่อนจะค่อย ๆ หันหน้ามาหาเขาและยิ้มบาง ๆ “จิ่ง……”
คำพูดของเธอถูกจูบที่ลึกซึ้งของเขาดูดกลืนไปในพริบตา เธอเบิกตากว้าง นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
