ตอนแรกที่โอวหยางลี่จะแต่งงานกับอันโหรว แต่พวกเขาไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้
แล้วตอนนี้ล่ะ?
ผ่านไปห้าปีแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะไม่ได้ใจผู้ชายคนนี้ นับประสาอะไรที่จะมีลูกให้กับครอบครัวโอวหยาง！
“ไม่ใช่แน่นอน เรื่องนี้หนูจะไปคุยกับเขาค่ะ แต่ช่วงนี้เขาดูยุ่ง ๆ นะคะ！” ยุ่งจนไม่มีเวลากลับมาบ้าน ไม่รู้ไปนอนกับสาวที่ไหน！
“เธอยังรู้จักพูดแทนเขาอยู่นะ ตัวเองแทบจะไม่มีอนาคตอยู่แล้ว ไม่รู้จักมีลูกที่แข็งแรงออกมา เธอนี่มันโง่หรือยังไงกัน?” เธอมองลูกสะใภ้อย่างไม่เข้าใจ
ความเจ็บปวดในใจของเธอที่ไม่ได้ตั้งท้องมาห้าปี แต่งงานช้ากว่าพวกเขาลูกก็คงหนีหาย แต่ว่าพวกเขา…！
แม้แต่ตั้งท้องก็ไม่มี！
เหลียวเว่ยรู้สึกไม่สบายใจ ทุกเดือนเฉาลี่เฟยจะถามเธอเรื่องท้องอยู่เสมอ บอกว่าเพื่อตัวเธอเอง แต่เธอรู้สึกว่าหากยังไม่ให้กำเนิดลูกละก็ เฉาลี่เฟยได้ให้โอวหยางลี่หย่ากับเธอแน่ ๆ
เธอไม่มีทางให้เรื่องนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด
เธอหยิบกาน้ำชาจากมือคนรับใช้มารินให้กับเฉาลี่เฟยอย่างชาญฉลาด “คุณแม่ดื่มชาก่อนค่ะ”
“ไม่ดงไม่ดื่มทั้งนั้น ฉันนัดเล่นไพ่นกกระจอกกับคุณนายจางไว้ แวะผ่านมาเยี่ยมเฉย ๆ”เธอพูดพร้อมลุกขึ้นจากโซฟา ก่อนจะมองไปที่ถ้วยชาในมือของเธอ “เอาใจลูกโอวหยางลี่หน่อย เขาไม่กลับมา เธอก็ไม่คิดหาวิธีอย่างนั้นเหรอ! แม่จะรอฟังข่าวดีนะ!”
เหลียวเว่ยพยักหน้าตอบ ความร้อนของถ้วยชาทำเอามือของเธอร้อนระอุ อยากจะโยนทิ้งเดี๋ยวนั้นเลย “ค่ะ หนูจะพยายามค่
