ะ”
ทันทีที่เฉาลี่เฟยเดินออกไป เธอรีบวางถ้วยชาลงอย่างรวดเร็ว มองไปที่มือที่แดงทั้งสองข้าง อดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง “xx!”
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงสายตาที่โอวหยางลี่มองอันอีหาน อดไม่ได้ที่จะนึกถึงอันโหรว หากไม่รีบหาทางแก้ไข โอวหยางลี่ไม่มีทางกลับมาที่บ้านแน่ เธอเองก็คงไม่มีทางท้อง
เมื่อนึกถึงตอนนี้ เธอจึงรีบลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและเตรียมตัวออกจากบ้าน ต้องหาความจริงให้ได้