ละก็ เธอไม่มีทางที่จะอยู่กับเขาแน่ และจะรีบหนีออกไปให้ไกลที่สุดด้วย คอยดู
“ข่าวลือพวกนี้ก็ล้วนแล้วแต่เป็นของปลอม” แม่จ๋าเชื่อว่าเป็นข่าวปลอม เขาเองก็จะเชื่อตามแม่จ๋า
“พรุ่งนี้ผมกับน้องจะไปโรงเรียนได้ใช่ไหม?” คืนนี้ผู้สื่อข่าวอยู่เต็มไปหมด และไม่ได้ข่าวอะไรกลับไปเลย เพราะงั้นอาจจะเป็นไปได้ที่พวกเขาจะไปดักรอที่โรงเรียน
“จิ่งเป่ยเฉิน…….” เธอแทบจะกัดฟันเรียกชื่อของเขาออกมา ตอนนี้เธอรู้สึกหงุดหงิดเรื่องเขาทันที
ข่าวที่โจ่งแจ้งแบบนี้ พรุ่งนี้คงต้องถูกรบกวนแน่ ๆ ทันใดนั้นเธอก็คิดถึงเรื่องที่แม่ของจิ่งเป่ยเฉินบังคับให้เขาแต่งงาน ดูท่าครั้งนี้เธอได้จบสิ้นแล้วแน่ ๆ
พอหยางหยางคิดจะพูดอะไรสักอย่าง อันโหรวที่ล้างจานอยู่นั้นก็ได้เดินผ่านหน้าเขาออกไปทันที
เขาได้ยินเสียงเท้าที่เดินออกไปไกลมากขึ้น เขาจึงพับแขนเสื้อขึ้นและล้างจานแทนแม่
ที่ชั้นบน จิ่งเป่ยเฉินกำลังนั่งอ่านหนังสือนิทานให้หน่วนหน่วนฟังอยู่ข้าง ๆ เตียงด้วยภาษาจีนกลาง เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา ก็ลุกขึ้นและพูดทันที “โหรวโหรว”
“แม่จ๋า พ่อจ๋าเขาอ่านไม่สนุกเลย แม่จ๋าอ่านสนุกกว่า!” หน่วนหน่วนกอดตุ๊กตา Hello Kitty ไว้ในอ้อมกอดขณะนอนอยู่บนเตียง ก่อนจะมองไปที่แม่ของเธอด้วยความรวดเร็ว
“หน่วนหน่วนเล่นกับตุ๊กตาไปก่อนนะคะ แม่จ๋าขอคุยกับพ่อหน่อย” เธอยิ้มพลางบอกลูกสาว ก่อนจะมองไปที่จิ่งเป่ยเฉินด้วยสายตาที่เย็นชาทันที “ออกมานี่”
จิ่งเป่ยเฉินวางหนังสือนิทา
