คิดถึงความประทับใจกับเขา แต่มันก็ดูคลุมเครือและไม่ชัดเจน
“ประธานจิ่ง ผมคือฮั่วตงจากฮั่วจิวเวลรี่ครับ!” ใบหน้าของฮั่วตงเผยรอยยิ้มให้กับเขา ก่อนจะพูดว่า “คืนนี้พวกเรามาคุยเรื่องการร่วมงานกัน ผู้หญิงคนนั้นมากับเลขาหลิน พวกเราแค่กินข้าวกัน ผมไม่ได้ทำอะไรให้เธอโกรธเคืองแม้แต่นิดเดียว แน่นอนว่าไม่มี!”
สายตาของฮั่วตงยังคงไม่ละสายตาจากเธอ ไม่ใช่ว่าเธอมีลูกสองคนแล้วเหรอ? เท่าที่เขารู้มา จิ่งเป่ยเฉินนั้นยังโสดอยู่
เขาไม่เชื่อว่าจิ่งเป่ยเฉินจะชื่นชอบผู้หญิงที่มีสามีแล้ว!
“อ๋อ ถ้าแบบนั้นเรื่องการร่วมมือกันผมว่าน่าจะคุยกันวันอื่น เพื่อที่จะได้คุยรายละเอียดเพิ่มเติมด้วย อย่าลืมไปที่บริษัทจิ่งล่ะ ผมจะได้ต้อนรับคุณ” คำพูดของจิ่งเป่ยเฉินเผยความอ่อนโยนท่ามกลางใบหน้าที่เย็นชา ดวงตาที่ไม่แยแสของเขาคือสิ่งที่เขาหมายถึงจริง ๆ
จิ่งเป่ยเฉินอุ้มอันโหรว ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวที่อยู่ด้านหลัง ฮั่วตงมองไปที่พวกเขา ก่อนจะเบิกตากว้าง หรือว่าจิ่งเป่ยเฉินคนนั้นจะชื่นชอบผู้หญิงที่มีสามีแล้ว? แล้วตอนไปบริษัทจิ่งคงไม่ใช่เปลี่ยนเธอเป็นเลขาหรืออะไรหรอกนะ?
เมื่อเห็นประตูด้านหน้าถูกปิดลง เขาก็เหลือบตามองรอยฟันที่มือของตน “บ้าเอ๊ย เนื้อกำลังจะเข้าปาก บินไปซะแล้ว!!”
เขาถลึงตาเบิกกว้างก่อนจะหันหลังเดินออกไป คืนนี้เขาจะไปหาผู้หญิงที่พิเศษแบบนี้ได้จากที่ไหนกัน!
โอ้! มีอีกคนหนึ่งที่อยู่ในห้องส่วนตัวนี่นา? เมื่อคิดได้ดัง
