หลังของเธออย่างแรงและเตะเธออีกหนึ่งครั้ง ก่อนจะพูดว่า “ทำตัวดี ๆ หน่อย! วันนี้คุณมาที่นี่เพื่ออยู่กับผมไม่ใช่เหรอ? คุณชื่ออะไรกันแน่! จะบอกผมดี ๆ ไหม ไม่งั้นผมจะได้จัดการกับคุณที่นี่!”
อันโหรวไม่ได้สนใจเขา ที่นี่คือเมิ่งหลี ถ้าหากเธอร้องขอให้ช่วยเหลือ คนพวกนั้นไม่แน่ว่าอาจจะไม่ออกมา เธอจึงได้แต่ร้องตะโกนต่อไปว่า “ไฟไหม้แล้ว ไฟไหม้! หนีเร็ว!”
ขณะที่เธอตะโกน ร่างของเธอก็ถูกดึงไปด้านหลัง แต่เธอก็ไม่ยอมทำตาม
ถ้าหากเธอขึ้นลิฟต์ไปก็จะถูกจำกัดให้อยู่ในพื้นที่แคบ ๆ แบบนั้นมันจะอันตรายเกินไป เผลอ ๆ ยังไม่ทันได้ออกจากลิฟต์ก็คงโดนจัดการซะแล้ว
เมื่อฮั่วตงเห็นคนสองคนเริ่มเดินออกมา เขาก็รีบเอามืออุดปากของเธอทันที อันโหรวกัดมือของเขาอย่างแรง
แต่ผู้คนที่อยู่ที่นี่ทุกคนต่างก็มีอำนาจและเงินทองที่สามารถจะเล่นกับผู้หญิงได้โดยไม่ต้องสนใจใคร ซึ่งผู้คนที่เดินผ่านไปมาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะเข้ามาช่วยเธออยู่แล้ว
“บ้าเอ๊ย! ยัยนี่!” ฮั่วตงเจ็บปวดที่มือซ้าย ทันใดนั้นก็รีบปล่อยเธอออก ก่อนที่จะก้มลงไปมองรอยฟันบนฝ่ามือของตน ดวงตาของเขาลุกวาวราวกับไฟลุกโชน
เมื่ออันโหรวเห็นโอกาสแบบนี้มาถึง ไม่ว่าผู้คนจะออกมาจากห้องรับรองมากแค่ไหน เธอก็ไม่สนใจที่จะหยิบรองเท้าและเดินหนีออกไปทันที
“บ้าเอ๊ย! เธอคิดเหรอว่าเธอจะหนีจากมือฉันพ้น?” ฮั่วตงไล่ตามเธอไป มีผู้คนจำนวนมากเริ่มออกมาดูพวกเขา อันโหรววิ่งเร็วมากในตอนนี้ เขาจึงทำได้แค่มอง
