วันนี้การสูญเสียของบริษัทจิ่งจะหักเงินเดือนของเธอ ส่วนคุณ………” เขากวาดตามองไปที่เธอครั้งหนึ่งและพูดต่อ “ถูกไล่ออก!”
“ประธานจิ่ง ทำไมถึงหักเงินเดือนเธอแค่อย่างเดียวคะ แต่ฉันกลับถูกไล่ออก!” เธอไม่อยากถูกไล่ออก สวัสดิการของบริษัทจิ่งถือว่าดีที่สุดแล้วในเมือง A
“อยากให้ฉันโทรหาผู้กำกับเจียงไหม ฟังจากที่เธอพูดต่อหน้าเขาก็ได้ ในฐานะพนักงานของบริษัทจิ่งกลับปล่อยให้เรื่องใหญ่โตถึงขนาดนี้ หนำซ้ำยังไม่คิดแก้ไข แต่กลับสร้างปัญหาลับหลัง บริษัทเราไม่ต้องการพนักงานอย่างคุณหรอกนะ” จิ่งเป่ยเฉินพูดจบก็หันหลังเดินจากไป เขามาที่นี่ก็เพื่อพูดเรื่องพวกนี้เท่านั้น
แน่นอนว่าหากผ่านเรื่องพวกนี้ไป ใครที่กล้าขัดขาอันโหรวจากด้านหลังอีก ต่อไปก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะไล่ออกอีกแล้ว
“ประธานจิ่ง ประธานจิ่ง!” ฉิวซีตะโกนออกมาอยู่หลายครั้ง พลางมองชายที่ทำท่าไม่ได้ยินและเดินออกไปอย่างไม่แยแส
บรรยากาศของสตูดิโอกดดันเสียจนไม่มีใครกล้าหายใจ จนกระทั่งจิ่งเป่ยเฉินออกไป ภายในสตูดิโอจึงเริ่มพูดคุยกัน
ฉิวซีมองหาอันอีหาน แต่ก็พบว่าเธอนั้นเดินตามหลังจิ่งเป่ยเฉินออกไปแล้ว ตอนนี้จึงไม่มีใครพบเห็นเธออีก
จิ่งเป่ยเฉินรู้ว่าเธอนั้นเดินตามหลังเขาอยู่ เมื่อออกมาจากตรงนั้นได้แล้วเขาจึงเดินช้าลง
เมื่อทั้งสองคนมาถึงที่รถ เสี่ยวหยางก็เปิดประตูรถ และเธอก็พูดขึ้น “ประธานจิ่ง ไม่เห็นจำเป็นต้องไล่ฉิวซีออกเลยนี่คะ?“
เมื่อครู่ที่เธออยู่ข้างใน เธ
