ฟต์ เธอเอื้อมมือกดที่ชั้นล่างและพูดต่อ
“และยิ่งตอนที่ฉันมาถึงที่สตูดิโอ ผู้ช่วยก็ได้บอกว่าเหอเฉ่าส่งข้อความมาบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะถึง ไม่ว่าข้อความนั้นเธอจะส่งมันเองหรือเปล่า แต่เรื่องนี้ก็น่าสงสัยมากจริง ๆ เหอเหมียวนั้นยิ่งน่าสงสัยมาก ๆ แต่ไม่รู้ว่าเธอคิดจะทำลายแผนโฆษณาของบริษัทจิ่งหรือจงใจกำหนดเป้าหมายเป็นฉันกันแน่ เพื่อทำให้พวกเราไม่มีความสุข”
“งั้นคุณจะทำยังไงต่อไป? แผนนี้เป็นคุณที่รับผิดชอบ หากเกิดเรื่องอะไรผิดพลาดขึ้น คุณก็ต้องรับผิดชอบอย่างเต็มที่ เพียงแต่ว่า…….” จิ่งเป่ยเฉินโน้มตัวลง พลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ เธอ เขาเอานิ้วเช็ดไปที่แก้มสีเหลืองขี้ผึ้งของเธอและกระซิบที่ข้างหูว่า “ถ้าหากคุณยอมขอร้องผม เรื่องวันนี้ผมจะไม่ถือว่าเป็นความผิดของคุณ”
ความรู้สึกจั๊กจี้ที่ข้างหูของเธอ ทำให้เธอต้องหดไหล่ทันที ก่อนจะขยับตัวไปที่ด้านข้างอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ประธานจิ่ง วันนี้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ฉันขอรับผิดชอบคนเดียวทั้งหมดเองค่ะ”
“คุณรับผิดชอบไหวเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะปัดแก้มเหลือง ๆ ของเธออีกครั้ง และเผยให้เห็นถึงริมฝีปากที่เย็นชา เขาไม่ชอบแป้งที่อยู่บนใบหน้าของเธอจริง ๆ มันอดไม่ได้ที่อยากจะเช็ดออกให้หมด!
อันโหรวสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากใบหน้า เธอขยับตัวอีกครั้ง แต่ลิฟต์ที่อยู่ตรงหน้าก็ได้ถูกเปิดออกในช่วงเวลานี้
เธอรีบเคลื่อนตัวด้วยความรวดเร็วและพูด
