ากเห็น
แม้ว่านี่จะเป็นสตูดิโอที่มีไว้ถ่ายภาพโฆษณา แต่ก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของผู้กำกับและทีมถ่ายภาพที่ดีที่สุดในประเทศอีกด้วย แม้ว่าพวกเขาจะอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ก็ต้องสงบสติอารมณ์ก่อนจะหาเหอเฉ่าพบ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะกลายเป็นเสียงานเสียการเอาได้
เธอเดินผ่านผู้กำกับที่รับผิดชอบดูแล ก่อนจะรีบไปคุยกับช่างภาพที่อยู่ด้านข้าง เธอหันหน้าไปมองและพูดว่า
“ผู้กำกับเจียง…….”
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน? เมื่อครู่ผมได้ยินว่าหาคนไม่พบอย่างนั้นเหรอ ผมพูดเลยนะ พวกคุณต้องรีบจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด! รู้ใช่ไหมว่าเวลาของผมมีค่ามากแค่ไหน?” ผู้กำกับเจียงหลิวเงยหน้ามองเธอ ก่อนจะแสดงอารมณ์ที่โกรธเคืองอยู่บนใบหน้า “ผมให้เวลาอีกครึ่งชั่วโมง ถ้าหากคนยังไม่มาอีกละก็ วันนี้ผมจะไม่ถ่ายแล้ว!”
“ผู้กำกับเจียง ต้องขอโทษด้วยที่วันนี้เกิดอุบัติเหตุ ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ ฉันเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ตรงนั้นมีร้านกาแฟอยู่ ผู้กำกับเจียงไปตรงนั้นและนั่งพักผ่อนเตรียมตัวให้พร้อมก่อนจะดีไหมคะ พอทุกอย่างจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะเชิญคุณมาอีกครั้ง ตอนนี้คุณไปพักผ่อนก่อนก็ได้ค่ะ” แม้ว่าใบหน้าของเธอจะซีดเซียวแต่เธอก็พยายามพูดอย่างจริงใจและอ่อนน้อมถ่อมตน
แม้ว่าเจียงหลิวอยากจะโกรธมากแค่ไหน แต่สุดท้ายก็โกรธไม่ลง
“ก็ได้! เอาแบบนั้นก็ได้!” เจียงหลิวลุกขึ้นจากที่นั่ง ก่อนจะกวักมือของเขาอย่างหยิ่งผยอง “พักผ่อน พักผ่อน!”
“ผู้กำกับเจี