ตอนที่ 161 ดูแลลูกค้า
จิ่งเป่ยเฉินเห็นเธอยืนตัวตรงก็ลุกขึ้นจากที่นั่งและพูดว่า “ไป!”
อันโหรวจนปัญญา ได้แต่ตามเขาออกไป ทำงานล่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่บริษัท หรือจะออกไปพบลูกค้ากันนะ?
ทั้งสองคนเดินลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่เธอกำลังเดินตรงไปที่รถสีแดง จิ่งเป่ยเฉินก็เดินนำหน้าเธอราวกับรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ “มาขับรถ”
“ค่ะ ประธานจิ่ง” เธอเดินไปที่รถของจิ่งเป่ยเฉินและเข้าไปนั่งฝั่งคนขับ
เมื่อปิดประตูรถและคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้ว ก็หันหน้าไปมองเขาและถามว่า “ประธานจิ่งจะไปไหนเหรอคะ?”
“นั่วเทียน”
ไปโรงแรมตอนกลางวันแสก ๆ เนี่ยนะ?
ถึงแม้ว่าในใจเธอจะสงสัย แต่ก็ยังคงขับรถไปที่โรงแรมนั่วเทียนอยู่ดี เมื่อถึงนั่วเทียนก็ยังไม่ถึงสิบโมง จิ่งเป่ยเฉินเดินลงจากรถโดยไม่ลังเลแต่อย่างใด
ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงกว่าแล้ว จึงมีลูกค้าและนักท่องเที่ยวมากมายที่เข้ามาพักที่โรงแรมนั่วเทียน ที่นี่เป็นโรงแรมที่มีแขกมาค่อนข้างเยอะ
แต่จิ่งเป่ยเฉินนั้นเป็นใคร เป็นหัวหน้าใหญ่สุดของที่นี่ เมื่อพวกเขาเข้ามาก็ย่อมได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นทันที จิ่งเป่ยเฉินเดินไปหาพวกเขาโดยอดไม่ได้ที่จะโปรยรอยยิ้มให้กับพนักงานของโรงแรม เห็นแบบนั้น เมื่อหัวหน้าใหญ่ลงมาใกล้ชิด พวกเขาก็รู้สึกดีใจไม่ใช่น้อย
ตอนนี้มีเพียงพวกเขาสองคนในลิฟต์ ในที่สุดเธอก็ได้รวบรวมความกล้าและถามไปว่า “ประธานจิ่ง พวกเรามาที่โรงแรมนี้ทำไมเหรอคะ?”
“คุณว่าปกติแล้วม
