ตอนที่ 159 ยอมเดิมพัน
“พี่เฉิน ฉันยอมเดิมพัน ให้นายแต่งงานก่อน เชิญนายก่อนเลย ส่วนครอบครัวฉีฉันค่อยดื่มกินตามนายไม่ได้เหรอ?” ฉีเซิงเทียนยิ้มและยืนขึ้น “พี่เฉินคงไม่ทอดทิ้งฉันใช่ไหม!”
จิ่งเป่ยเฉินปิดคอมพิวเตอร์ตรงหน้าและลุกขึ้นพร้อมหยิบกุญแจบนโต๊ะ “ถ้านายยอมอยู่ที่นี่ ฉันจะจ่ายเงินเดือนให้นายไปตลอดชีวิต”
“ไม่ได้ ถ้าถึงวัยเกษียณแล้ว ฉันยังอยากมีความสุขอีกสักปีสองปีนะ!” ฉีเซิงเทียนหยิบยาบนโต๊ะแล้วเดินตามจิ่งเป่ยเฉินออกไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า
“ปีสองปีพอเหรอ? ความตั้งใจของนายคืออะไร?” จิ่งเป่ยเฉินถามอย่างเย็นชา
“ไม่พอ ไม่พอ！” ฉีเซิงเทียนยิ่งฟังยิ่งดูมีความสุข！
ในสถานการณ์สำคัญยังเป็นพี่น้องที่ห่วงใยกัน แต่เขาอยากที่จะพึ่งพาจิ่งเป่ยเฉินไปตลอด ชีวิตนี้จะได้กินอิ่มนอนหลับ ไม่ต้องกังวล
เมื่ออันโหรวมาถึงที่บริษัทในเช้าวันรุ่งขึ้นก็อดไม่ได้ที่จะไปดูห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน
ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเขาได้กินยาหรือเปล่า ฉีเซิงเทียนน่าจะเอายาให้เขาแล้วนะ!
เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากด้านนอก เธอก็รีบหยิบเอกสารที่จะเซ็นชื่อเดินออกไปด้านนอกทันที เมื่อเห็นจิ่งเป่ยเฉินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย เธอก็เดินไปตามหลังเขาอย่างเงียบ ๆ
ดูเหมือนว่าตัวเขาจะมีกลิ่นยาจาง ๆ หรือว่าไปโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าแล้ว?
เมื่อเดินถึงประตูหน้าห้องทำงาน เธอรีบผลักประตูเข้ามาด้านใน และจิ่งเป่ยก็เดินตามเข้ามา
เธอพลิกเอกสารไปหน้าสุดท้
