อเปล่า?
คิ้วที่เหมือนดาบอันหล่อเหลาของเขายกขึ้น ดวงตาสีดำจับจ้องไปที่ใบหน้าของเธอและพูดว่า “คนรักลับ ๆ ของคุณเตรียมพร้อมเอกสารแล้ว”
“เกรงว่าคงไม่มีโอกาสนั้นหรอกค่ะ!” เธอตอบโดยไม่ต้องคิด
“ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่ายอมรับว่าพวกเราเป็นคนรักกันแล้วนะ” จิ่งเป่ยเฉินเผยดวงตาที่สว่าง ทันใดนั้นบรรยากาศของวันนี้ก็รู้สึกดีขึ้นมาทันที รู้สึกว่าวันนี้ตัวเองที่บาดเจ็บท่าจะเป็นเรื่องดีเสียแล้ว
“ฉัน….ฉันบอกตอนไหนว่ายอมรับเหรอคะ ประธานจิ่งคุณคงเข้าใจผิดแล้ว” ต่อให้เขาเป็นเจ้านายหรือว่าอะไรก็ตาม ถ้าหากเขาพูดแบบนี้มันก็เหมือนกับปิดหนทางไปหมด
“เมื่อกี้”
“ประธานจิ่งคุณรู้ไหมคะ? ไม่กี่วันก่อนฉันรู้สึกเจ็บหัวใจเป็นอย่างมาก ทุกครั้งที่เห็นคุณ ฉันก็คิดคำขอโทษกับการที่ทำกับสามีแบบนี้ แม้ว่าเวลาอยู่ที่ทำงานฉันจะทำงานหรืออะไรก็ตาม พวกเราก็ควรปฏิบัติตนให้เหมือนกับว่าเรื่องราวในวันนั้นไม่เคยเกิดขึ้น ดีไหมคะ?” เธอมองเขาด้วยท่าทีที่เจ็บปวดและคาดหวัง
