่คงไม่ได้ไป เธอก็ลองไปดูเอาละกัน”
พูดจบเขาก็กดวางสาย ฉีเซิงเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาและพูดว่า “พี่เฉิน อันอีหานจะไปโรงพยาบาลเพื่อดูนาย นายจะทำยังไง?”
จิ่งเป่ยเฉินถึงกับโยนเอกสารลงตรงหน้าเขาและเอ่ยด้วยท่าทีที่เย็นชาว่า “สู้พานายไปโรงพยาบาลแทนดีไหม?”
กล้ามาเล่นตลกอะไรก็ไม่รู้อยู่ตรงหน้าเขา ไม่รักชีวิตหรือไง!
“พี่เฉิน ผมกำลังช่วยพี่ไล่ตามผู้หญิงอยู่นะ! เธอคงเป็นห่วงพี่มากแน่ ๆ ตอนนี้คงเปิดประตูห้องทำงานไปไม่รู้ต่อกี่ครั้งแล้ว พี่จะปล่อยเธอทิ้งไว้ท่ามกลางบรรยากาศแบบนั้นเหรอ?” ฉีเซิงเทียนหยิบเอกสารมาวางไว้ตรงหน้าตัวเอง
อันอีหานคนนั้นคงไม่เห็นจิ่งเป่ยเฉินมาที่บริษัท จึงคิดว่าเขาไม่มา ใครจะรู้ว่าจิ่งเป่ยเฉินนั้นแท้จริงมาตั้งนานแล้ว แต่ได้มาอยู่ที่ห้องทำงานของเขาเพื่อคุยเรื่องโครงการของสกุลเห่อ
“หรือว่าฉันควรจะพาตัวไปโรงพยาบาลดี?” จิ่งเป่ยเฉินยิ้มเยาะพลางถามกลับ
