ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ จากนี้เขาจะได้เห็นเธอไปรับหยางหยางอย่างใกล้ชิด ทั้งจะได้ใกล้ชิดกับหน่วนหน่วนอีกด้วย
เมื่อเขากำลังคิดถึงว่าหากหยางหยางว่าจะพูดอะไรดี อันโหรวก็เทน้ำเย็นใส่เขาด้วยการพูดว่า “ไม่คิดว่าประธานจิ่งจะสนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อยของพนักงานบริษัทด้วย เพียงแต่ว่าเพื่อนของฉันได้ไปรับพวกเขากลับบ้านแทนแล้วค่ะ! คงไม่ต้องรบกวนประธานจิ่งหรอก”
เขาทำหน้าเย็นชาขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ก็มาบอกว่าเพื่อนรับไปอีก ครั้งที่แล้วก็เหมือนกัน
ดูเหมือนว่าเขาเริ่มจะอยากรู้แล้วสิว่าเพื่อนคนนั้นเป็นใครกันแน่ เขาจะได้ถลกหนังออกมาได้ถูกคน!
[1] หมายความว่าดูแลอย่างทั่วถึง
[2] เปรียบเปรย มองแค่เบื้องหลังของตระกูลที่ร่ำรวย
…………………….
ตอนที่ 154 ไอเย็นที่เผยออกมา
เธอรู้สึกได้ถึงไอเย็นจากคนข้าง ๆ ก่อนที่เธอจะเงียบปากลงและไม่สนใจ
เมื่อเธอมาที่นี่ เธอก็รู้สึกว่าอาจจะไม่สามารถไปรับลูกได้ทันเวลา จึงตัดสินใจส่งข้อความหาถังซั่ว คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะตอบตกลงไวขนาดนั้น
โชคดีที่ทำแบบนี้ ไม่อย่างนั้นจิ่งเป่ยเฉินได้เจอกับหยางหยางแน่ ๆ
เขาจงใจแบบนั้น
“เลิกงาน!” จิ่งเป่ยเฉินเดินหันหลังกลับออกไป ก่อนที่จะกำมือแน่นอย่างควบคุมไม่ได้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อันโหรวล้างเครื่องสำอางออก ก่อนจะสวมแว่นกันแดดพร้อมกับหมวกทรงแหลมและเดินออกไปที่ประตูบริษัทถังอินเตอร์มีเดีย
ถังซั่วได้พาเด็ก ๆ ทั้งสองคนกลับมาที่บริษัท ได้ยินมาว่าลูซี่เองก็เป็นศิลปิน
