ะที่ยังไม่ได้รับอนุมัติ ข้อมูลเอกสารก็ยังไม่ได้ดู
“แม่ของฉัน…… บังคับให้แต่งงาน” เสียงของจิ่งเป่ยเฉินดังขึ้น ปากกาในมือของเขากระแทกกับโต๊ะทำงานเสียงดัง
……………………………….
ตอนที่ 146 ให้เธอเป็นหัวหน้าเลขา
ฉีเซิงเทียนเหลือบมองไปยังปากกาของคนตรงหน้า ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองไปยังแผ่นหลังที่เย็นชาของจิ่งเป่ยเฉิน “ฉันนึกว่านายจะชินแล้วซะอีก”
จิ่งเป่ยเฉินรู้สึกราวกับคนที่อยู่ตรงหน้าเป็นฝ่ายตรงข้าม ก่อนจะไม่เอ่ยตอบพูดอะไร จู่ ๆ ภาพของอันอีหานที่มีใบหน้าซีดเหลืองก็ปรากฏขึ้นมาในหัว ให้ตายสิอันโหรว จะแกล้งทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน?
หรือว่าจะต้องเอาผมของหน่วนหน่วนไปทดสอบความเป็นพ่อลูก แต่ว่าถ้าหากไม่ใช่…?
ความภาคภูมิใจของตนเองนั้นอยู่สูงกว่าความนับถือตนเอง เขาไม่อยากให้เรื่องพวกนั้นเกิดขึ้น
ฉีเซิงเทียนเห็นเขาไม่ได้ตอบกลับอะไร ทันใดนั้นดวงตาก็เป็นประกายและพูดว่า “อันที่จริงแต่งงานมันก็ดีนะ อันโหรวก็หายไปหลายปีแล้ว หรือว่านายอยากอยู่แบบโสด ๆ ไปตลอด?”
ทันทีที่เขาพูดจบก็เห็นสายตาที่ดุดัน ก่อนจะปิดปากเงียบลงและนำเอกสารที่อยู่ในมือวางไว้ตรงหน้าและพูดว่า “เซ็นเอกสาร”
จิ่งเป่ยเฉินไม่ได้เซ็นเอกสารในทันที เขามองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าตัวเองและพูดว่า “ดูเหมือนว่าเมือง S จะมีโครงการที่มีปัญหานิดหน่อยนะ”
“ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันไปเอง!” เขาที่ผูกพันเกี่ยวกับงานด้านนี้ตอบรับโดยไม่รีรอ
จิ่งเป่ยเฉินเล
