ตอนที่ 135 เด็กที่ยังบริสุทธิ์ไร้เดียงสา
เมื่อคืนตอนที่เขาอุ้มหน่วนหน่วน เดิมทีเขาแค่อยากจะลูบหัวเล็กน้อย แต่ไม่ทันระวังผมสองเส้นจึงร่วงติดออกมาบนมือ เขาจึงเก็บเส้นผมนั้นไว้ในกระเป๋า
หากไม่พิสูจน์ อันโหรวอาจจะยังเล่นเกมตบตาเขาแบบนี้ไปเรื่อย ๆ แต่หากพิสูจน์แล้วเขาไม่ใช่พ่อของเด็กขึ้นมา เขาควรทำอย่างไร?
ฉีเซิงเทียนเพิ่งเคยเห็นจิ่งเป่ยเฉินลังเลแบบนี้ คาดว่าคงใช้เวลาอีกนานในการคิดทบทวนเรื่องนี้ เขาจึงนั่งลงตรงฝั่งข้ามและมองไปที่เส้นผมตรงหน้าเช่นกัน
“เป็นไปได้ยังไง! ทำไมถึงมีผมสีทองได้ กลายพันธุ์ได้งั้นเหรอ?” ฉีเซิงเทียนมองเขาอย่างสงสัย โชคดีที่เขาไม่ถือไปพิสูจน์อย่างโง่ ๆ ไม่งั้นได้อับอายอย่างแน่นอน
“นายสิกลายพันธุ์” จิ่งเป่ยเฉินหยิบถุงพลาสติกที่มีเส้นผมอยู่ในนั้นขึ้นมาอีกครั้ง หากผลลัพธ์ไม่เป็นไปตามที่เขาคาดหวังไว้ เขาจะไม่พิสูจน์อะไรอีกต่อไป
“ถ้าไม่ได้กลายพันธุ์แล้วจะเป็นอะไรไปได้ นายอายุ 29 ถ้าเป็นลูกของนายก็ต้องเริ่มตั้งแต่ตอนอายุ 14 สิ….” ฉีเซิงเทียนที่ยังอยู่ในห้วงจินตนาการของตัวเองพูดขึ้นโดยไม่รู้เลยว่าสีหน้าของฝ่ายตรงข้ามเริ่มมืดมนลงเรื่อย ๆ
“ในความเป็นจริงมันก็ยังมีความเป็นไปได้ หรือว่าลูกของนายย้อมผม!” ฉีเซิงเทียนเอียงศีรษะและหัวเราะ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย “แค่ล้อเล่นนะ อย่าจริงจังไปหน่อยเลย ตอนอายุ 14 นายยังเป็นเด็กไร้เดียงสาอยู่เลย!”
ช่วงนี้อากาศในแอฟริกาเป็นยังไงบ้าง? ร้อ
