รู้ตัวเลยว่าเขาจะไม่ได้เห็นหยางหยาง ส่วนหน่วนหน่วน…..
ให้ตายสิ เธอเกือบจะลืมไปแล้วว่าตอนนั้นเขาพูดว่าย่าของเขาเป็นคนอังกฤษ เพราะงั้นหน่วนหน่วนเลยดูเหมือนคนชาติ
เรื่องใหญ่แบบนี้ถ้าหากพวกเขาได้พบหน้ากันด้วยการที่รู้จักกับเขามาถึงสิบปี มีหรือจะหลบซ่อนจากจิ่งเป่ยเฉินได้!
รถหยุดลงที่หน้าอพาร์ตเมนต์ เธอเปิดประตูและลงจากรถทันที “ถึงบ้านแล้ว แต่บ้านเราค่อนข้างที่จะรก ไม่รู้จะเชิญประธานจิ่งยังไง เพราะฉะนั้นราตรีสวัสดิ์ค่ะประธานจิ่ง!”
“ผมไม่ได้รังเกียจ” ประธานจิ่งเปิดประตูรถและเดินอ้อมไปตรงหน้าของอันโหรวที่กำลังตะลึงงัน ก่อนจะก้มหน้ากระซิบข้างหูของเธอว่า “เอาของข้างในออกมาสิ คิดซะว่าของพวกนั้นผมมอบให้กับเลขาหลินเป็นของขวัญ”
หึ ทำไมนายไม่มอบของขวัญให้ตัวเองไปเลย!
รู้แต่วิธีกดขี่เธออยู่นั่นแหละ!
แต่ในบริษัทบิ๊กบอสที่เปรียบดังราชาปีศาจ ต่อให้เลิกงานหรือนอกเวลางานก็ไม่มีข้อยกเว้น แน่นอนว่าไม่ว่าเขาจะไปไหน เขาก็ยังเป็นฝ่ายที่สูงส่งกว่าอยู่เสมอ
อันโหรวเป็นกังวล แต่ก็ทำอะไรไม่ถูก จึงทำได้เพียงหันหลังกลับและเดินตามหลังเขาไปพร้อมกับกล่องสามใบในมือ
…………….
ตอนที่ 132 คุณลุงจะค้างที่นี่เหรอคะ
จิ่งเป่ยเฉินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย พร้อมกับรู้สึกกระวนกระวายใจ ถ้าหากเขาได้เห็นหยางหยาง เช่นนั้นอันอีหานกับอันโหรวคงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันหรอกใช่ไหม?
แต่ถ้าหากหยางหยางดูเหมือนเขา…. หากพบเจอแล้วคงไม่ใช่ว่าหนีไปหรอกน
