ิโอข้าง ๆ นี้เหรอคะ หรือคิดจะย้ายมาถ่ายงานที่นี่แล้ว?”
“หยิ่งยโสให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ เธอจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดมากในภายหลัง” ลูซี่กอดอกก่อนจะมองไปที่เธอด้วยท่าทีที่ค่อนข้างระวัง
“คุณปกป้องฉันงั้นเหรอ?” มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มเยาะพลางเอ่ยว่า “คุณลูซี่ คุณดูเหมือนว่าจะลืมไปนะว่าฉันเป็นพนักงานของบริษัทจิ่ง อีกทั้งคุณเองก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับสกุลจิ่งเลยแม้แต่น้อย”
“ฉันเป็น…….”
“คุณเป็นแค่แฟนสาวที่เขาลือกันของประธานจิ่ง แฟนสาวซุบซิบ แต่วันนั้นประธานจิ่งก็ได้บอกไปแล้วนะ ดูท่าน่าจะชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอคะ คุณลูซี่ความจำของคุณดูท่าน่าจะมีปัญหา จดจำได้แค่เจ็ดวินาทีเองเหรอคะ?” อันโหรวพูดจบก็เริ่มเก็บของและทำความสะอาดโต๊ะ
ในเมื่อเป็นพนักงานของบริษัทจิ่งก็ต้องช่วยประธานจัดการผู้หญิงที่เขาไม่ชอบซะหน่อย!
ไม่ถูกสิ เธอจะช่วยจิ่งเป่ยเฉินจัดการไปทำไมกัน ที่เธอจัดการก็เพราะว่าลูซี่ชอบมารบกวนเขาอยู่เรื่อย ๆ เดี๋ยวจะเข้าใจผิดมาถึงตัวเธอด้วยก็เท่านั้นเอง
“เอาแบบนั้นก็ได้! คุณลูซี่ ฉันรู้สึกว่าคุณน่าจะชอบประธานจิ่งจริง ๆ ฉันก็ขออวยพรให้พวกคุณเลยละกัน” เธอถือถุงขยะไว้ในมือและเดินออกไปด้านนอก
ลูซี่ที่เดินตามหลังเธอมาติด ๆ เอ่ยถามด้วยใบหน้าที่เย่อหยิ่งว่า “ฉันรู้อยู่แล้ว ฉันกับจิ่งเป่ยเฉินเป็นคู่รักที่ดีที่สุด ส่วนเธอจะเป็นอะไรนั้นก็ว่ากันไป แต่น้ำเสียงกับใบหน้าของเธอมันดูไม่เข้ากันเลยสักน
