นจิ่ง ไม่ใช่ว่าเคยตรวจสอบไปแล้วเหรอคะ? ทั้งยังตรวจสอบเรื่องความสัมพันธ์ของฉันอีก” เธอกล่าวอย่างเป็นนัยว่าเบา ๆ หน่อย
บนโต๊ะทำงานของเขามีข้อมูลของเธออยู่เต็มไปหมด ทุกอย่างในนั้นล้วนแล้วแต่ถูกเขียนไว้อย่างชัดเจน แค่เปลี่ยนจากชื่ออันโหรวเป็นอันอีหานเท่านั้น
“การสอบสวนครั้งล่าสุดยังไม่ละเอียดดี วันนี้เราต้องตรวจสอบเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด” หลังจากที่จิ่งเป่ยเฉินพูดจบ เขาก็หันหลังเดินลงไปข้างล่าง แต่ไม่ได้เข้าไปภายในสตูดิโอแต่อย่างใด
พนักงานที่คิดว่าพวกเขาจะได้เห็นจิ่งเป่ยเฉินก็อดไม่ได้ที่จะผิดหวัง
อันโหรวถูกสายตาของพวกเขาจับจ้อง ก่อนจะเดินห่างจากพวกเขาไป เมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า เธอก็เริ่มกัดฟันแน่นขึ้น
เมื่อมองไปยังแผ่นหลังกว้างก็แทบอดใจไว้ไม่ไหว อยากจะเตะไปที่คนตรงหน้าสักสองสามครั้ง
แม้ว่าเธอจะเคยเริ่มลงมือก่อน แต่ตอนนั้นถูกวางยาจึงยากจะควบคุมตัวเองได้
แต่วันนี้มันไม่ได้เป็นเพราะผลของยา เธอมีสติและเห็นมันอย่างชัดเจน
ใบหน้าของอันโหรวตอนนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ เธอเดินตามเขาเข้าไปในรถ ไม่ช้าประตูรถก็ถูกปิดลงอย่างแรง
“จะไปไหนคะ?” เธอไม่คิดเลยว่าจิ่งเป่ยเฉินจะซักไซ้ถามเธอขนาดนั้น
จิ่งเป่ยเฉินไม่ได้พูดอะไร แต่ทำท่าทางฟึดฟัดราวกับโกรธเคืองอย่างหนัก ก่อนจะขับรถออกไป
“ประธานจิ่ง คุณจะพาฉันไปสถานีตำรวจเพื่อตรวจสอบเหรอคะ?” ถ้าหากเป็นแบบนั้นโอกาสคงน้อยมากขึ้น แต่พอเขาไม่พูดอะไร เธอก็
