เริ่มรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
เขาเอนหลังและเอ่ยด้วยท่าทีเกียจคร้านว่า “คืนนี้มีงานประมูลที่โรงแรมฮวาเหม่ย คุณน่าจะสนใจไม่น้อย”
โรงแรมฮวาเหม่ยล้วนแล้วแต่นำเข้าสินค้าที่มีคุณภาพระดับสูงมาประมูล เรียกว่าชนิดตำนานเลยทีเดียว
เธอจะรู้สึกสนใจยังงั้นเหรอ?
ในสายตาของจิ่งเป่ยเฉินเข้าใจว่าเธอคืออันโหรว เพราะงั้นเธอจะต้องสนใจข้าวของของตระกูลอันแน่ ๆ
เพราะปีนั้นเธอถูกบีบบังคับให้ออกจากเมือง A ตระกูลตัวเองล่มสลายอย่างกะทันหัน ตัวเธอไม่รู้จะไปไหน จึงทำได้แค่ทำตามแผนเดิมที่แม่วางแผนเอาไว้ ก่อนจะหายตัวไป
ในปีนั้นเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมากมาย ตระกูลอันซึ่งเป็นตระกูลขายสินค้าเกี่ยวกับหยก ข้าวของต่าง ๆ ล้วนเป็นหยกทั้งสิ้น หนำซ้ำหยกต่าง ๆ ล้วนแล้วแต่เป็นของมีระดับและคุณภาพสูง
เป็นไปได้ไหมที่หยกของตระกูลอันจะถูกนำมาขายในค่ำคืนนี้
จู่ ๆ มือของเธอก็จับไปที่ต้นขาตัวเองแน่น เนื่องจากตอนนี้เธอไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อพวกมันเลยสักชิ้น
แต่เธอก็อยากจะไปดูซะหน่อยว่าใครได้เป็นเจ้าของพวกมัน เพราะหลังจากนี้เธอจะได้กลับไปซื้อมันคืนมา
งานซื้อขายประมูลพวกนี้นับว่าเป็นงานเลี้ยงงานหนึ่ง แน่นอนว่าไม่ได้จะไปได้ง่าย ๆ เธอโชคดีตรงที่เธอเผยใบหน้าที่แท้จริงให้ควีนเห็นไปแล้ว โดยไม่มีแม้แต่จะเอ่ยความลับให้รั่วไหล ทั้งยังช่วยปกปิดด้วยมือวิเศษของเขาอีกด้วย
เมื่อพวกเขามาถึงโรงแรมฮวาเหม่ยก็เป็นเวลาหนึ่งทุ่ม แสงไฟสลัว ๆ ในยามค่ำคืนแบบ
