หลือบไปมองจิ่งเป่ยเฉินที่ถือแก้วไวน์แต่ไม่ได้ดื่มสักแก้วด้วยสีหน้าอย่างช่วยไม่ได้ทางเดียวที่เขาคิดออกก็คือทางนี้แหละ!……………….ตอนที่ 122 เห็นแฟนดีกว่าเพื่อน“ฉันเพิ่งจะทำงานที่บริษัทได้ไม่นาน จะให้เลื่อนขั้นเร็วแบบนั้นมันไม่ดีต่อฉันเลยนะคะ ผู้จัดการฉีเก่งอยู่แล้ว แค่ประธานจิ่งเอง คุณจัดการได้อยู่แล้วค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ” เธอกดวางสายหลังจากที่พูดจบและล็อกหน้าจอโทรศัพท์ทันทีหลินจื่อเซี๋ยวมองด้วยความสับสน มือข้างขวาที่รับโทรศัพท์กลับมาสั่นเล็กน้อย “โหรวโหรว ฉันเป็นเลขาของประธานจิ่ง โทรศัพท์มือถือต้องเปิดไว้ตลอดเพื่อรอคำสั่ง”“ไม่เป็นไรหรอก เขาเมาแล้ว ไม่โทรศัพท์กลับมาหาเธอหรอก ไปนอนเถอะ! ราตรีสวัสดิ์!” เธอล้มตัวลงนอนอีกครั้งพลางพลิกตัวหันหลังให้เพื่อนรัก ก่อนจะหลับไปตอนเช้าก็ต้องรับมือกับบอส ตกกลางคืนก็ต้องเติมพลัง ไม่เช่นนั้นจะเบื่อกับการรับมือและความพ่ายแพ้ไม่ช้าก็เร็วหลินจื่อเซี๋ยวถอยออกจากห้องไปอย่างช้า ๆ พลางมองอันโหรวด้วยสายตาที่นับถือหลายปีที่ผ่านมานี้มีแค่เธอเท่านั้นที่กล้าเผชิญหน้ากับจิ่งเป่ยเฉินแบบนี้เธออยากจะรู้จริง ๆ หากจิ่งเป่ยเฉินรู้เรื่องนี้ เขาจะทำยังไง?ที่นั่งชั้นพิเศษในโรงแรมนั่วเทียน ฉีเซิงเทียนถือโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายนิ่ง ก่อนจะมองไปยังจิ่งเป่ยเฉิ่น “ปิดเครื่องไปแล้ว!”อันอีหานอวดดีเกินไปแล้ว จิ่งเป่ยเฉินยังสนใจเธออีก ทำขนาดนี้แล้วยังกล้าปฏิเสธกัน!ถูกเซลล์สมองกัดกินไปหมด