ไรก็ได้ยินเสียงจากจิ่งเป่ยเฉินพูดเบา ๆ ว่า “ออกไป!”“ค่ะ” เธอถูกประตูปิดใส่หน้าทันที ราวกับตัดสายสัมพันธ์ ชีวิตน้อย ๆ ของเธอนั้นเกือบจะสูญสิ้นไปซะแล้วอันโหรวเดินเข้าไปก็เห็นชายคนหนึ่งกำลังเปลือยเปล่า โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเหยียบไปที่หลังของเขา เมื่อเห็นเธอเข้ามา หญิงสาวก็ลงมาออกจากร่างของเขาทันทีเมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้นเขาก็ได้ลุกขึ้นยืนทันที“อะ…….” อันโหรวอุทานออกมาก่อนจะหันหน้าไปอีกด้านหนึ่งทันทีจิ่งเป่ยเฉินเข้ามายืนบังตัวเธอไว้ พลางกอดเธอไว้นิ่ง ๆ ภายใต้อ้อมแขน และพูดขึ้น “คุณชายใหญ่เห่อดูท่าจะอารมณ์ดีจริง ๆ”เอาเถอะ เมื่ออยู่สถานที่อาบอบนวดแบบนี้ เธอก็ไม่คาดหวังว่าที่นี่จะเป็นที่ที่สะอาดบริสุทธิ์ขนาดนั้น เป็นแบบนี้ก็ยังนับว่าพอใช้ได้อยู่บ้างมือใหญ่ ๆ ที่โอบตัวเธออยู่นั้นค่อนข้างร้อน ก่อนเธอจะได้ยินเสียงกระซิบอย่างแผ่วเบา “คุณควรที่จะแต่งตัว”“ประธานจิ่งพูดแบบนี้ แต่กลับพาผู้หญิงมาด้วย แบบนี้ผมคงไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกใช่ไหม” เห่อฮวาฮุยลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะพันตัวด้วยผ้าขนหนูสีขาว เมื่อเขาเดินผ่านหน้าพวกเขาไปก็เหลือบมองแผ่นหลังสวย ๆ ของอันโหรวและพูดขึ้นว่า “ประธานจิ่งเชิญ”เมื่อได้ยินเสียงดังกล่าว เธอจึงถอยออกจากอ้อมแขนของเขาทันที “ขอบคุณค่ะประธานจิ่ง”“ขอบคุณอะไรนั่นไม่จำเป็นหรอก ตอบแทนด้วยร่างกายจะดีกว่า” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินนำไปอันโหรวถึงกับอึ้งทันทีที่ได้ยินแบบนั้น
