็เพื่อป้องกันแบบมีเหตุผล ถ้าเกิดเขายังดิ้นรนฝืนทำอะไรอีก ก็พิสูจน์ได้เลยว่าเขานั้นเป็นคนที่ไร้ศีลธรรม” อันโหรวเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาสุดสัปดาห์ถัดมา วันนี้เป็นวันหยุด แม้เวลาจะผ่านล่วงเลยมาสองวันแล้ว ทุกอย่างก็ยังคงปกติสุขดีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาวันจันทร์ก็มาถึง อันโหรวต้องส่งเด็ก ๆ ทั้งสองคนไปเรียนที่โรงเรียนอนุบาลสายรุ้ง เมื่อถึงทางเข้าหน้าประตูโรงเรียน อันหน่วนก็ไม่คิดอยากจะแยกกับแม่จ๋าของตนไปเธอดึงมือทั้งสองข้างของอันโหรวเอาไว้ ก่อนจะกะพริบตาจับจ้องไปที่แม่ของตน “แม่จ๋า เพื่อนเยอะแยะแบบนี้ ถ้าหากพวกเขาไม่ชอบหน่วนหน่วนขึ้นมาจะทำยังไง หน่วนหน่วนกับพวกเขาไม่เหมือนกันด้วย”“ไม่หรอก พวกเขาต้องชอบหน่วนหน่วนอย่างแน่นอน” เธอยื่นมือไปลูบผมของลูกสาวด้วยท่าทีที่อ่อนโยน “พี่ชายหนูจะดูแลหนูเป็นอย่างดี แม่จ๋าจะมารับพวกหนูอย่างตรงเวลาแน่นอน”“อือ อือ” อันหน่วนในที่สุดก็เบาใจลงและยอมเดินตามอันหยางไปด้วยท่าทีที่มีความสุขเนื่องจากวันนี้เป็นวันนัดถ่ายโฆษณา และตอนนี้ยังอยู่ในช่วงบรีฟงาน เธอจึงไม่ได้เข้าไปที่บริษัท แต่ตรงมายังสตูดิโอถ่ายโฆษณาแทนเมื่อถึงเวลาคนอื่น ๆ ก็กำลังยุ่งอยู่กับการจัดฉาก เธอจึงเดินเข้าไปยังห้องแต่งตัว เพื่อดูช่างแต่งหน้าที่กำลังแต่งหน้าให้กับเหอเฉ่าอยู่“วันนี้สภาพจิตใจนับว่าไม่เลว ถ่ายโฆษณาต้องออกมาดีแน่ ๆ” เธอพูดขณะเดินไปยังราวเสื้อผ้า มองดูเสื้อผ้าที่ถูกแขวนไว้อย่า
