งพิจารณาเหอเฉ่าแม้ในใจคิดอยากจะพูด แต่เพราะกำลังแต่งหน้าอยู่จึงไม่อาจพูดได้ เธอแทบจะไม่กล้าขยับเขยื้อนตัวด้วยซ้ำ จึงทำเพียงนั่งเงียบ ๆ อยู่อย่างนั้นต่อไปทางด้านคนของแผนกวางแผนก็ยังไม่มีใครมา เพียงแต่ว่าโฆษณาชุดนี้อันโหรวเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว เธอจึงไม่สนใจว่าคนอื่นจะมาหรือไม่
ภายในห้องสำนักงานของจิ่งเป่ยเฉินนั้นสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ แสงเหล่านี้ทำให้ภายในห้องของเขานั้นดูสว่างไสวมากขึ้น ตอนนี้เจ้าของห้องกำลังก้มหน้าอ่านเอกสารตรงหน้าอย่างจริงจัง
เสื้อสูทสีดำถูกแขวนไว้ตรงเสา เสื้อเชิ้ตสีขาวตรงกระดุมสีดำที่ตรงปลายแขนเผยนาฬิกาสีเงินที่อยู่ตรงข้อมือข้างซ้าย เผยให้เห็นสีผิวที่ขาวสะอาด ด้วยท่าทีที่ดูจริงจังเช่นนี้ต้องยอมรับเลยว่าเขานั้นดูหล่อเหล่ามากจริง ๆ“คุณจะตกหลุมรักอีกครั้งหากได้มองผม” เขาพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะพลิกดูข้อมูลตรงหน้าไปมา“คิดไม่ถึงเลยว่าประธานจิ่งจะมีจิตนาการที่ล้ำเลิศขนาดนี้” เธอเดินเข้าไปด้วยรอยยิ้ม นี่ไม่ใช่เวลาทำงาน เธอจึงไม่ได้ใส่รองเท้าส้งสูงมาเหมือนตอนกลางวัน ตอนนี้เธอมาในชุดสบายๆจิ่งเป่ยเฉินยังคงจำเหตุการณ์เมื่อเช้าได้ดี ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าหลินจื่อเซี๋ยวปลุกเธอละก็ ป่านนี้เขาคงได้ใกล้ชิดเธอมากกว่านี้แล้ว“ฉันมาส่งอาหารเย็น เดี๋ยวก็จะไปแล้วนะคะ” เธอวางถุงเก็บความร้อนลงบนโต๊ะทำงานของเขาก่อนจะเตรียมตัวเดินออกไป“จะรีบไปไหน ไม่รอกลับบ้านพร้อมเลขาหลินล
