ตอนที่ 95 แม่จ๋าไม่รักหน่วนหน่วนแล้ว
อันโหรวขมวดคิ้วยุ่ง หัวใจพลันเต้นแรงขึ้นมาซะดื้อ ๆ จึงได้เอ่ยถามลูกชายไปเบา ๆ ว่า “ก่อนหน้านั้นหน่วนหน่วนได้พูดอะไรแปลก ๆ บ้างหรือเปล่า?”อันหยางเริ่มคิดอย่างจริงจัง ก่อนจะพยักหน้าแบบไม่ลังเล “ก่อนหน้านั้นหน่วนหน่วนบอกให้ผมพาน้องไปหาคุณลุง แต่ผมไม่ได้ตอบอะไร จากนั้นน้องก็ไม่ได้พูดอะไรอีก แล้วทุกอย่างก็เป็นแบบนี้”อันโหรวเข้าใจทันทีที่ได้ฟังจบ บางทีหน่วนหน่วนอาจจะไปหาจิ่งเป่ยเฉิน !แต่เธอก็เพิ่งจะออกมาจากบริษัทจิ่ง ก่อนหน้านั้นก็ไม่เห็นหน่วนหน่วนเลยนะในขณะที่อันโหรวกำลังขมวดคิ้ว หลินจื่อเซี๋ยวก็ได้โทรเข้ามาพอดี นั่นน่าจะเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงอะไรบางอย่าง“โหรวโหรว เธอรีบมาหาฉันเร็ว หน่วนหน่วนไม่รู้ว่ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!” หลินจื่อเซี๋ยวจับอันหน่วนไว้ด้วยมือหนึ่งข้าง ส่วนอีกข้างก็ถือโทรศัพท์พูดคุยกับอันโหรวหลินจื่อเซี๋ยวไม่รู้เลยว่าอันโหรวกลับบ้านไปนานแล้วอันหน่วนที่ตอนนี้กำลังดิ้นไปมาอยู่ในอ้อมแขนของหลินจื่อเซี๋ยวเอ่ยด้วยเสียงอันดังขึ้นว่า “แม่จ๋า หนูมาหาแม่กับน้าจื่อเซี๋ยว และคุณลุงก็อยู่ที่นี่ด้วยแหละ”ถูกต้อง จิ่งเป่ยเฉินเองก็อยู่ที่นี่ด้วย เมื่อเขาทราบเรื่องก็ได้ออกมาหาอันหน่วนทันที ภูเขาน้ำแข็งที่เย็นชาสุดท้ายก็ละลายลง เขาเข้าไปอุ้มอันหน่วนมาจากอ้อมแขนของหลินจื่อเซี๋ยว เขาไม่รู้เลยว่ายัยหนูตัวเล็กคนนี้อยากได้อะไรกันแน่ แต่ภาพที่เกิดขึ้นนี้ทุกคนล้วน
