้นเล็กน้อย ก่อนจะสังเกตไปรอบด้วยสายตาที่ไม่สบายใจ ช่วงที่คิดจะเดินออกไป ทันใดนั้นตัวเธอเองก็พบเห็นรองเท้าส้นสูงของอันโหรวที่เคยใส่ไว้ก่อนหน้านี่ขึ้น“เจอตัวแล้ว คิดจะหนีไปไหน!” เหอเหมียวอุทานขึ้นเสียงดังอย่างดีใจ ก่อนจะเดินกะเผลกไปข้างหน้าอันโหรวเมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็รีบลุกขึ้นมาเพื่อหวังจะวิ่งออกไปที่ด้านหลังของเหอเหมียวด้วยเท้าเปล่าแต่แล้วเหอเหมียวเองก็ได้ยินเสียงที่ดังอยู่ข้างหลัง ซึ่งมันก็สายไปเสียแล้ว เพียงแต่ว่าที่ด้านนอกตอนนี้ ก็มีสองพี่น้องตระกูลหลี่ ที่กำลังรีบวิ่งตามคนไปให้ทันถ้าหากจับคนได้ ก็จะได้เงิน!“พวกแก รีบจับตัวยัยนั้นมาเร็วเข้า!” เหอเหมียวที่ถูกตบและกระทืบด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอก็รีบหยิบรองเท้าส้นสูงคู่นั้นขึ้นมาก่อนจะกระแทกไปที่พื้น “นังนี่! กล้ามาตีฉัน หลังจากนี้ฉันจะให้แกมาคุกเข่าที่เท้าของฉัน คุกเข่าขอความเมตตาซะ!”หลี่ฮ่าวร่างกายที่แข็งแกร่ง ขยับเท้าอย่างรวดเร็ว ทำให้อันโหรวถูกจับตัวได้อีกครั้งหนึ่ง ร่างกายเธอไม่อาจหลบเลี่ยงไปได้ เลย ฝ่าเท้าของเธอเองก็พลันเจ็บปวดจนไม่อาจที่จะวิ่งเร็วได้อีก“ช่วยด้วย! ใครก็ได้….” อันโหรวเริ่มร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่ที่รกร้างแบบนี้ มันก็ทำให้เธอสิ้นหวังโดยทันที “ช่วยด้วย……”หลี่ฮ่าวรีบที่ได้วิ่งขึ้นมาจากด้านหลังด้วยท่าทีที่ดุเดือด ตอนนั้นเขาพุ่งเข้าใส่ตัวของอันโหรวด้วยร่างกายที่กำยำและแข็งแรง ส่งผลให้ตัวของเธอนั้นแทบจะสำล
