ตอนที่ 75 ห้วงคะนึงหา มันช่างลุ่มลึก
จิ่งเป่ยเฉินตอนนี้ได้ขับรถออกจากบริษัทสกุลจิ่ง หัวใจของเขาเต้นอย่างรุนแรง พร้อมกับเหยียบไปที่คันเร่งจนจมมิด ตัวรถเองก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ภายในร้าน KFC ถังซั่วกำลังเฝ้ารออยู่อย่างหงุดหงิด
เนื่องจากตอนนี้มีผู้หญิงมากมายหลายคนกำลังล้อมรอบตัวของเขาอยู่ ทั้งยังกระซิบกันไปมาถึงขั้นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่าย การกระทำแบบนี่ช่างดูงี่เง่าเป็นอย่างมาก
“รูปเทพบุตรที่ดูโหดเหี้ยมแบบนี้ หากโพสลงไปในเว่ยป๋อ จำนวนยอดไลท์คงพุ่งพล่านอย่างแน่นอน”
“คุณช่วยส่งรูปนี้ให้ฉันบ้างทีสิ”
“……”
จู่ๆเขาก็พึ่งนึกขึ้นได้ ว่าเมื่อครู่นั้นตัวเองลืมถามชื่อผู้หญิงคนเมื่อกี้ไปเสียได้
ถังซั่วเริ่มจะทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาค่อยๆลุกขึ้นพร้อมกับเม้มริมฝีปากของตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่จะพาดเสื้อสูทไว้ที่แขนของตน และเดินออกไปที่ประตู
ทันทีที่ก้าวออกจากประตู จิ่งเป่ยเฉินก็รีบวิ่งมาด้วยท่าทีที่ร้อนรนเป็นอย่างมาก
ถังซั่วเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนที่ตัวเองจะไม่ได้พูดอะไร ก็ถูกชายผู้นั้นดึงคอเสื้อขึ้นมาเสียแล้ว
“โหรวโหรวล่ะ? โหรวโหรวอยู่ที่ไหน?” จิ่งเป่ยเฉินเผยเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมาบนหน้าผาก ดวงตาสีแดงเข้ม มือของเขานั้นกำหมัดแน่นและยังคงสั่นไม่มีท่าทีที่จะหยุด
ถังซั่วยังขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะเอื้อมมือไปตบตรงมือของจิ่งเป่ยเฉิน ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขากลับแสดงเย็นชามากขึ้นและเอ่ยออกไป “โหรวโหรวงั้น
