องสาวของตน
“แม่จ๋า หนู…หนูโง่มากเลย คำถามพวกนี้ก็เขียนไม่ได้” อันหน่วนเริ่มอึดอัดจนทนไม่ไหว ก่อนที่มือน้อยๆของเธอก็ไม่อาจซับน้ำตาได้เลย
อันโหรวรู้สึกทุกข์ใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะคิดปลอบประโลมลูกสาวของตน ห่าวเหล่ยก็ออกมาด้วยท่าทีจริงจัง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน “ผู้ปกครองตามฉันมาด้วยค่ะ”
“ได้ค่ะ” อันโหรวพยักหน้าตอบรับ และขอให้หยางหยางดูแลหน่วนหน่วน ก่อนที่เธอจะเข้าไป
ประตูห้องสำนักงานปิดลง ห่าวเหล่ยถือเอกสารทดสอบที่ได้รับการตรวจไว้สองฉบับที่อยู่ในมือของเธอ ก่อนจะส่งให้อันโหรว: “ลูกชายของคุณเรียกได้ว่ามีผลคะแนนที่ดีมากนัก ด้วยความสามารถของเขาเรื่องการเรียนอนาคตของเขานั้นคงไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน แต่ว่าลูกสาวของคุณนั้นอยู่ในระดับปานกลางทั้งยังขี้โกง ไม่ทำตามมาตรฐานการรับเข้าของโรงเรียนอีก เพราะงั้นแล้ว…ฉันจะขอรับแค่ลูกชายของคุณเข้าเรียนนะคะ”
อันโหรวก็คิดถึงผลลัพธ์นี้ไว้นานแล้ว แต่ว่ามีเรื่องนึงที่เธอรู้สึกทนไม่ได้……
“หน่วนหน่วนไม่น่าใช่คนขี้โกงนะคะ!”
ห่าวเหล่ยยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหยิบวิดีโอที่บันทึกเอาไว้ให้อันโหรวดู “ดูสิลูกของคุณ เด็กนิสัยไม่ดีแบบนี้ พวกเราก็คงไม่อาจรับไว้ได้นะคะ”
“นี่คุณหมายความว่ายังไง?” อันโหรวพลันสีหน้าเปลี่ยนโดยทันที
คำพูดของห่าวเหล่ยนั้นราวกับแทงทิ่มไปที่กลางใจ มันทำให้เธอนั้นรู้สึกไม่สบายใจ น้ำเสียงของเธอกลับเปลี่ยนไปและดูรุนแรงมากขึ้น
ห่าวเหล่ยเอ่ยด้วยน้ำเสี
