ซั่วเล่นไฟแช็กไปมา ก่อนที่ดวงตาสีพีชของเขาจะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและเหลือบมองไปยังห่าวเหล่ยที่อยู่ข้างๆและยิ้มพูดขึ้นมาว่า “ผอ.ห่าว คุณว่าผมมีสิทธิ์ในสิ่งนี้ใช่ไหม”ถังซั่วเป็นประธานผู้ที่ก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลสายรุ้ง แน่นอนว่าเขาย่อมมีสิทธิ์นี้ห่าวเหล่ยก้าวไปข้างหน้าด้วยอาการสั่น ก่อนจะพยักหน้าและเห็นด้วย “ประธานถังแน่นอนว่าย่อมมีสิทธิ์ในการตัดสินใจเลือกสรรบุคลากรที่สามารถเข้าเรียนได้ คุณพูดอะไรก็ย่อมทำได้หมด”ในความคิดของอันโหรว ในที่สุดเธอก็เข้าใจได้ว่า ตระกูลถังเป็นตระกูลยักษ์ใหญ่ที่เรียกได้ว่าครอบครองแทบทุกสิ่ง แม้กระทั้งวงการบันเทิงก็ยึดหลักการบริหารการลงทุนในรูปแบบกว้างขวาง แจกจ่ายไปสู่ตระกูลเล็กและตระกูลน้อย เฉกเช่นเดียวกับโรงเรียนอนุบาล นี่ก็คงเป็นส่วนหนึ่งของสกุลถังแน่ๆไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะให้หยางหยางกับหน่วนหน่วนหาโรงเรียนอนุบาลที่ดีที่สุดได้ ถึงแม้ว่าอันโหรวจะไม่ค่อยชอบตัวผู้อำนวยการเท่าไหร่นัก แต่ตอนนี้เธอคงทำได้แค่ฝากเด็กทั้งสองคนไว้ในโรงเรียนอนุบาลเป็นการชั่วคราวเท่านั้นสุดท้าย อันโหรวก็ประนีประนอมและพยักหน้าไป “”ตอนนี้ฉันคงต้องขอให้ลูกๆเข้าโรงเรียนแล้วล่ะค่ะถังซั่วเองก็ไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ดวงตาสีพีชของเขาก็เหลือบมองไปที่อันหยางด้านหลังของอันโหรวโดยไม่ได้ตั้งใจไม่รู้ว่าเพราะอะไรยิ่งมองเขามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งคล้ายจิ่งเป่ยเฉินมากขึ้นเท่านั้น นับตั้งแต่ที่เข้ามายังห้องสำนักง
