ตอนที่ 65 หญิงชราผู้นี้ดีมีอะไรกัน
“ไม่จำเป็นต้องมาเตือนสติผม!” จิ่งเป่ยเฉินกัดฟันแน่น ก่อนจะเผยน้ำเสียงที่เย็นชา ก่อนที่ดวงตาสีดำของเขานั้นลึกล้ำ
คำพูดของอันอีหานทำให้เขาผิดหวัง
ในทางกลับกันผู้หญิงที่ดูใจร้ายเช่นนี้ กลับไม่แสดงท่าทีที่อะไรออกมา
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาโกรธอยู่แล้ว แน่นอนว่าไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอะไร
โอวหยางลี่เมื่อเต้นรำเสร็จ นับตั้งแต่ที่จิ่งเป่ยเฉินเต้นรำกับอันอีหาน เขาก็รู้สึกแปลกๆ ส่งสายตาจับจ้องไปที่อันอีหาน แทบไม่ลดละสายตาแต่อย่างใด
อารมณ์ของเธอที่แสดงออก พร้อมกับท่วงท่าที่เข้าใจถึงบทเพลงของแทงโก้ ก็ทำให้เขานั้นไม่เข้าใจอย่างหนัก
ความคุ้นเคยที่ยากจะลืมเลือนมันถูกฝึกลังไปถึงกระดูก เมื่อมองไปที่เธอแล้ว ก็แทบจะบ้าคลั่งโดยทันที
แต่ทว่า……
เธอคงเป็นโหรวโหรวจริงๆสินะ?
เหอเหมียวหันหน้า ก่อนจะจ้องมองไปที่สายตาของโอวหยางลี่ ช่วงเวลาเหล่านี้มันทำให้เธอนั้นรู้สึกรำคาญใจ
คืนนี้โอวหยางลี่สูญเสียตัวตนไปเพราะอันอีหานอยู่หลายครั้ง และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่า เธอเหมือนกับจับจุดที่เขาจะไม่เอาเธอเอาไว้ได้
เพียงแต่หญิงชราคนนี้มันทั้งแก่ทั้งน่าเกลียด นี่มีข้อดีตรงไหนไม่ทราบที่เขาจะสนใจ
ไม่ได้การ ดูท่าเธอต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อสั่งสอนให้อันอีหานหลาบจำบ้างแล้ว เพื่อระบายความแค้นที่มีอยู่ในใจ
เหอเหมียวตัดสินใจไปแล้ว ดวงตาของเธอนั้นจะเฉือนด้วยมีดที่อาบยาพิษ และเธอไม่รู้เลยว่า
