นค่าไม่ได้จิ่งเป่ยเฉินพงกหัวเล็กน้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะ และกดสปีกโฟนเพื่อให้ดังขึ้นที่ด้านหน้า“เลขาหลิน วันนี้เธอเลิกงานก่อนได้เลย”หลินจื่อเซี๋ยวสับสนตอนอยู่ข้างนอก เมื่อได้รับโทรศัพท์จากภายใน ก็รู้สึกงงงวยหนักมากเมื่อครู่นี่เธอคิดอยากจะเอ่ยถามออกไป แต่อีกฝ่ายก็ดันวางสายไปเสียแล้ว เสียงดังปี๊ปๆดังขึ้นโดยทันที“หลินจื่อเซี๋ยวเป็นเพื่อนเธอ คงจะดูแลลูกของเธอได้แน่ เธอวางใจได้เลย” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยพูดอย่างช้าต่อว่า “คืนนี้ผมอยากให้คุณแต่งตัวให้ดูดีที่สุดนะ”อันโหรวเข้าใจว่าชายคนนี้ต้องวางแผนมานานแล้วแน่ๆ การเข้าร่วมงานเต้นรำเพื่อเข้าร่วมงาน จริงๆแล้วควรพาเลขาไป แต่นี่เขากลับเลือกเธอมาแทนเสียงั้นดูท่า งานเต้นรำครั้งนี้จะไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อนๆเธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะยิ้มออกมา “ได้ ฉันชอบความท้าทายดี”แม้จะมีแป้งหนาเนอะอยู่บนใบหน้าของเธอ แต่รอยยิ้มนี่ ก็ทำให้ชายผู้นั้นตกตะลึงไปพอสมควรท่าที่ที่เย่อหยิ่งและดูดุดัน จริงๆเลย….ดูยังไงก็ใช่โหรวโหรว
ตอนที่ 58 คุณหลบหน้าผมยังงั้นเหรอ?
ติ๊ง ประตูลิฟต์ค่อยๆปิดลงอย่างช้าๆ
อันโหรวหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกประหม่าเล็กน้อย ในพื้นที่คับแคบเช่นนี้ เธอกับเขา….ล้วนอยู่ใกล้กันมาก
เธอขยับตัวอย่างระมัดระวังพอสมควร แต่ขยับทีไร ก็ไม่อาจหลบหนีสายตาของจิ่งเป่ยเฉินไปได้
“คุณหลบหน้าจากผมยังงั้นเหรอ?”
ทันใดนั้นเขาก็โน้มตัวเข้าไปใกล้ โดยใช้มือทั้งสองข้างคาค้างเอาไว้ตร
