อง จากนั้นเขาก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มไปว่า “ไม่ว่ายังไง คนเราก็มักมีจุดผิดพลาดได้ คนฉลาดเองก็ย่อมมีจุดอ่อน”
ทันทีที่เขาพูด อันหยางก็เงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าเล็กๆที่รำคาญนั้นก็ค่อยๆเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ ท่าทีที่ระวังลุงคนนี้ค่อยๆเริ่มจางหายไป
ถังซั่วเอื้อมไปยังหัวของอันหน่วนและพูดว่า “ไปกันเถอะ เดี๋ยวลุงพาไปเปลี่ยนเป็นชุดเจ้าหญิงนะ”
ถัวซั่วสังเกตเห็นอันนวลดึงกระโปรงของเธอสักพัก ชุดกระโปรงเจ้าหญิงของเธอนั้นคงขาดเพราะตอนลงจากลุงรถแท็กซี่แน่ๆ
เด็กสาวเบ้ปากเล็กน้อย พลันเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่แสดงความเสียใจ
แต่เมื่ออันหน่วนได้ยินว่าจะเปลี่ยนชุดเจ้าหญิงให้ ก็รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้มใส่ถังซั่ว ก่อนจะกระโดดขึ้นไปที่อ้อมแขนของถังซั่ว และยื่นมือไปจับอันหยาง
“อะไรกัน ไม่เชื่อใจฉันเหรอ” ถังซั่วเลิกคิ้วและเหล่ไปที่อันหยาง
“พี่ชาย ชุดหจ้าหญิงของหนูขาดแล้ว คุณลุงคนนี้ต้องเป็นคนดีแน่ๆ” อันหน่วนอดไม่ได้ที่จะยื่นมืออกไปให้อันหยางจับ
ด้วยความสิ้นหวัง ในตอนนี้ อันหยางเลยเอ่ยออกไปว่า “พี่เชื่อน้อง”
ห้องรับรองส่วนตัวของประธานจิ่ง บริษัทสื่อมวลชนของสกุลจิ่ง
อันหยางกับอันหน่วนถูกถังซั่วพาเข้ามาที่บริษัทสกุลถัง ตลอดทางพนักงานในบริษัทสกุลถังต่างก็กระซิบไปมาในเรื่องส่วนตัวของพวกเขา
อันหยางนั่งอยู่บนโซฟา กำลังรอให้น้องสาวของตนเปลี่ยนเป็นชุดเจ้าหญิง และก็จำได้ว่าคุณลุงคนนี้เอาน้องสาวของเธอไปด้วยท่าทีที่ร้ายกาจ ภายในใจของเขา
