แน่ๆอันโหรวรู้ดีว่าลูกชายของตนไม่ใช่พวกโง่เขลาคำตอบง่ายๆไม่มีทางหลอกเขาได้แน่ มันเลยทำให้เธอแทบปวดหัวสุดชีวิต ก่อนกำลังคิดจะพูดอะไรกับอันหยาง แต่อันหยางเองก็หยุดถามและวิ่งเข้าไปกอดอันโหรวทันที แขนเล็กๆของเขากอดไปที่คอของเธอ“แม่จ๋า หยางหยางจะไม่ถามแล้วนะ” เด็กน้อยตัวเล็กท่าทางอ่อนโยนขึ้นมากะทันหัน และเสียงของเขาก็คงแฝงไปด้วยความนุ่มนวลของเด็ก “แม่จ๋า แม่ไม่ต้องปวดหัวนะ หยางหยางจะนวดให้”อันโหรวรู้สึกสะเทือนใจพอควร เธอไม่รู้จะพูดอะไรกับลูกชายเธอจริง นอกจากความรู้สึกที่ตื้นตันว่าขอบคุณ
ตอนที่ 52 ให้คุณเอ่ยยอมแพ้มาจากใจ
ที่ประตูทางออกสวนสนุก หลินจือเซี๋ยวพาเด็กๆทั้งสองกลับบ้านไปก่อนหน้านั้นแล้ว
หัวใจของอันโหรวพลันผ่อนคลายลง และยืนอยู่ข้างถนนก่อนจะเตรียมรถแท็กซี่ให้มารับ แต่ไม่นานที่ด้านหลังก็มีรถสุดหรูขับมาด้านหน้า ก่อนจะหยุดอยู่ข้างๆตัวเธอ
เมื่อกระจกรถถูกลดลง จิ่งเป่ยเฉินที่สวมแว่นกันแดดสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาก็พลันเปลี่ยนเป็นเย็นชาเล็กน้อยและเอ่ยออกมาว่า “ขึ้นรถ”
อันโหรวเหลือบมองเขาก่อนจะเอ่ยอย่างแผ่วเบาไปว่า “ฉันจะนั่งรถแท็กซี่ค่ะ ไม่รบกวนท่านประธานจิ่งหรอก”
“เธอ……” จิ่งเป่ยเฉินอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่นที่พวงมาลัย เผยให้เห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมา แต่เขาก็ไม่สามารถเอาอารมณ์พวกนี้ไประบายใส่อันโหรวได้
“ประธานจิ่ง เดินทางปลอดภัยค่ะ” อันโหรวเอ่ยยิ้มออกมา และโค้งให้เล็กน้อย เพียงคำพูดนี้ก็น่าจะชั
