ษที่พับเป็นสี่เหลี่ยมเอาไว้ และค่อยๆคลี่มันออกต่อหน้าของอันโหรว
“นี่คือกระดาษรับรองศัลยกรรมแพทย์ ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ทุกสิ่ง ”
กระดาษใบนี้เป็นกระดาษที่หญิงตั้งครรภ์ต้องรับผิดชอบ เมื่อเธอคลอดลูกออกมา ซึ่งลงชื่อเอาไว้ในด้านล่างของกระดาษที่มีชื่อว่า : อันโหรว
“ซึ่งนี่ก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าเธอให้กำเนิดลูก แต่มันจะเกี่ยวข้องกับฉันยังไงไม่ทราบ” อันโหรวกำนิ้วของเธอแน่นไปไว้ที่ด้านหลัง ใบหน้าพลันเสแสร้งเป็นสงบ ก่อนจะบังคับให้ตัวเองใจเย็นลงมากกว่านี้
“นี่เธอยังไม่ยอมรับมันอีกเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินตึงเครียดขึ้นมา ดวงตาสีดำของเขานั้นกลับปล่อยความเย็นเฉียบ และเอ่ยด้วยท่าทีที่เศร้าหมอง “ฉีเซิ่งเทียนตรวจสอบดูแล้ว อันโหรวนั้นทำงานอยู่ที่ TE Group ประเทศอังกฤษ เธออย่าบอกนะว่านี่จะเป็นเรื่องบังเอิญอีก!”
อันโหรวยื่นมือออกมาและแกะนิ้วมือที่จับข้อมือของเธอไว้ ก่อนจะขมวดคิ้วออกเล็กน้อย ดวงตาของเธอเผยความเย็นชาขึ้น “ประธานจิ่ง ถ้าหากคุณยังตรวจสอบฉันอยู่แบบนี้ ฉันจะขอลาออกทันทีค่ะ”
“คุณยังไม่ยอมรับมันอีกใช่ไหม?” ชายคนนั้นเริ่มร้อนรน ดวงตาแฝงไปด้วยความโกรธ
“ฉันไม่มีอะไรยอมรับค่ะ”
“ได้ ฉันก็จะไม่บังคับเธอ” จิ่งเป่ยเฉินจ้องมองไปที่อันโหรว ดวงตาเหลือบมองไปยังชุดตัวตลกที่อยู่ในมือของเธอ และเอ่ยถามอย่างเย็นชาไปว่า “แล้วทำไมเธอถึงได้ใส่ชุดแบบนี้ ทั้งยังเปลี่ยนน้ำเสียงอีก คิดอยากเล่นสนุกมาเลยยังงั้นเหรอ?”
“ประธานจิ่
