งตาของเขาพลันกลับมืดมิดอีกครั้งนึง เป็นTEอีกแล้ว…“ไม่แน่ว่าบางที อันอีหานอาจจะรู้จักกับเธอ ถ้าหากนายนอนหลับกับอันอีหานจริงๆ ปัญหาได้เกิดขึ้นแน่ๆ….”“ส่งตั๋วเครื่องบินไปอังกฤษที่ไวที่สุดโดยเร็วให้ที”ฉีเซิ่งเทียนไม่ได้พูดอะไรมากมาย กลับกันเขากลับเดินไปที่ด้านหลังเฮ้อ จิ่งเป่ยเฉินนะจิ่งเป่ยเฉินความคิดกับตื้นเขินเวลาอยู่กับผู้หญิง เพื่อผู้หญิงคนเดียว ถึงขนาดยอมให้ตัวเองเป็นบ้าถึงเพียงนี้อีกด้านหนึ่ง หลินจื่อเซี๋ยวมองไปยังอันโหรวที่กำลังกินยา หัวใจที่หนักอึ้งถูกปล่อยออกมาชั่วคราว“จื่อเซี๋ยว วันนี้ฉันต้องพาเด็กสองคนออกไปเล่นหน่อย ส่วนเรื่องขอลาฉันลาแล้วนะ”“ได้อยู่แล้วล่ะ ผ่อนคลายเข้าไว้ ดูแลตัวเองด้วย อย่าแต่งตัวเป็นผู้หญิงแก่ๆมากนักล่ะ เป็นตัวของตัวเองเข้าไว้”“ได้!”ช่วงขณะที่ อันหยางกับจับมืออันหน่วนออกจากห้องมานั้น ใบหน้าที่เล็กๆเผยรอยยิ้มที่หาได้ยากจากใบหน้าที่แสนเย็นชาปกตินัก“แม่จ๋า แม่จะพาผมกับน้องสาวออกไปเล่นข้างนอกเหรอ?”“ใช่แล้วจ้ะ ดีใจไหม? เมื่อคืนลูกไม่ค่อยได้นอนหลับสบายด้วย พวกเราเลยคิดจะผ่อนคลายกันหน่อย พวกเรารอหนูนอนหลับให้เต็มอิ่มก่อนแล้วเราค่อยไปดีไหมค่ะ”อันหน่วนสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อย “ไม่เอาค่ะ หนูอยากออกไปตอนนี้เลย หนูจะได้เปลี่ยนเป็นชุดเจ้าหญิงตัวโปรดที่หนูชอบ ส่วนพี่ชายก็สวมใส่แว่นกันแดดสุดเท่ไปเลย”“พี่ไม่ใส่หรอก”แต่อันโหรวกลับหยิบแว่นกันแดดออกมาและสวมให้หยางหยางน้อย “สวม
