กว่าตั้งใจได้ด้วย?แต่ไม่เป็นไร ไม่ว่ายังไงอีกเดี๋ยวเธอต้องกลับไปแล้ว ลูกทั้งสองของเธอกำลังรอเธออยู่ หากไม่กลับ เกรงว่าได้เห็นพวกเขาร้องไห้แน่ๆเมื่อมองไปจุดนี้ เธอก็รีบก้าวขาออกไป ขณะนั้นมือของผู้ชายก็ฉุดรั้งเธอไว้ก่อน “ใครให้คุณไป?”อันโหรวเจ็บที่ข้อมืออีกแล้ว สักพักก็ถูกดึงให้มานั่งที่เบาะเหมือนเช่นเคย และไม่อาจขยับเขยื้อนไปไหนได้ดวงตาคู่หนึ่งพลันเหลือบมองคล้ายดั่งนกอินทรีที่ แสดงออกมาอย่างไม่ลดละ สายตาเป็นประกาย ราวกับพร้อมจดจ้องเธอ และบดขยี้เธอได้ในพริบตาจิ่งเป่ยเฉินยิ้มอย่างชั่วร้ายออกมาที่มุมปาก ก่อนจะค่อยๆเอามือของเขาแตะไปที่คางของเธอและเอ่ยขึ้นมาว่า “คุณ…แต่งหน้า..”ดวงตาสดใสที่เหมือนกับดวงตาที่เขาเคยถวิลหาพลันหวนกลับมาถ้าหากนี่เป็นการแต่งหน้า เขาก็อยากจะเปลี่ยนผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนไปเป็นคนนั้น…เมื่อนึกถึงจุดนี้ ชายผู้นั้นก็พลันฉายแววตาที่เปลี่ยนไป
………………
ตอนที่ 38 ฉันตั้งใจอย่างไรก็ตาม ฉีเซิ่งเทียนก็คิดไม่ถึงเลยว่า คำพูดที่อยู่ในใจของเขานั้นกลับถูกเอ่ยออกมาจากปากของผู้หญิงที่กล้ากว่าเขามากนักเมื่อมองไปยังสายตาที่คล้ายกับประกายแล้ว อันโหรวก็ยิ้มอย่างอดไม่ได้ “ฉันคิดว่าพวกคุณทั้งสองคนดูเหมาะสมกันนะ น่าจะเข้ากันได้ดี ราวกับเนื้อคู่กันรึเปล่า”แน่นอนว่า น้ำเสียงแหบแห้งของเธอนั้นยังคงเอ่ยออกมา เธอไม่ได้ใช้น้ำเสียงปกติเมื่อพูดกับคนข้างนอก เฉกเช่นเดียวกับใบหน้าของเธอเมื่อพูดจบ หมิ่นลี่
