นเคย และไม่อาจขยับเขยื้อนไปไหนได้ดวงตาคู่หนึ่งพลันเหลือบมองคล้ายดั่งนกอินทรีที่ แสดงออกมาอย่างไม่ลดละ สายตาเป็นประกาย ราวกับพร้อมจดจ้องเธอ และบดขยี้เธอได้ในพริบตาจิ่งเป่ยเฉินยิ้มอย่างชั่วร้ายออกมาที่มุมปาก ก่อนจะค่อยๆเอามือของเขาแตะไปที่คางของเธอและเอ่ยขึ้นมาว่า “คุณ…แต่งหน้า..”ดวงตาสดใสที่เหมือนกับดวงตาที่เขาเคยถวิลหาพลันหวนกลับมาถ้าหากนี่เป็นการแต่งหน้า เขาก็อยากจะเปลี่ยนผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนไปเป็นคนนั้น…เมื่อนึกถึงจุดนี้ ชายผู้นั้นก็พลันฉายแววตาที่เปลี่ยนไป
ตอนที่ 38 ฉันตั้งใจ
อย่างไรก็ตาม ฉีเซิ่งเทียนก็คิดไม่ถึงเลยว่า คำพูดที่อยู่ในใจของเขานั้นกลับถูกเอ่ยออกมาจากปากของผู้หญิงที่กล้ากว่าเขามากนัก
เมื่อมองไปยังสายตาที่คล้ายกับประกายแล้ว อันโหรวก็ยิ้มอย่างอดไม่ได้ “ฉันคิดว่าพวกคุณทั้งสองคนดูเหมาะสมกันนะ น่าจะเข้ากันได้ดี ราวกับเนื้อคู่กันรึเปล่า”
แน่นอนว่า น้ำเสียงแหบแห้งของเธอนั้นยังคงเอ่ยออกมา เธอไม่ได้ใช้น้ำเสียงปกติเมื่อพูดกับคนข้างนอก เฉกเช่นเดียวกับใบหน้าของเธอ
เมื่อพูดจบ หมิ่นลี่และถังซือเถียนก็รู้สึกแทบจะหัวเราะออกมา ก่อนจะหันหน้ามามองด้วยใบหน้าที่แสนจะรังเกียจ
ถังซือเถียนจ้องมองไปที่ใบหน้าของอันโหรวและเอ่ยออกไปว่า “น้ำเสียงยากที่จะฟัง เหมือนกับอีกาไม่ผิดเพี้ยน เพียงแต่ก็ดูเหมาะสมกับใบหน้าของคุณดี”
“อืม ถ้าอย่างั้นก็อย่าฟังเลย ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ในใจก็ได้” อันโหรวเอ่ยตอบกลั