งหนังสือ เธอเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาและเตรียมเขียนแผนการ
เพียงแต่ว่าทันทีที่เธอเปิดโน้ตบุ๊กทำงาน พิมพ์ไปได้ไม่กี่ตัวอักษร ประตูห้องก็ถูกเปิดออก ลูกชายของเธอกำลังยืนอยู่ด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด
“หยางหยาง เป็นอะไรไป?”
อันหยางปิดประตูเบา ๆ หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปหาแม่และโอบกอดตัวเธอไว้ ทั้งยังจับมือของเธอไว้ด้วย เหมือนกับผู้ใหญ่ตัวเล็ก ๆ ไม่มีผิด
“แม่ครับ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย”
อันโหรวยกมือขึ้นไปลูบหัวของลูกชาย เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย “อยากจะคุยอะไรกับแม่เหรอจ๊ะ”
“แม่ โรงแรมชั้นที่สิบแปด สรุปใครอยู่กับแม่บ้างเหรอครับ?”
