คืนนี้กี่ครั้งแล้วที่เธอตกอยู่ภายใต้อ้อมแขนของเขา และครั้งนี้เป็นการเผชิญหน้ากับเขาโดยตรงอีกด้วย“เขียนแผนให้เสร็จ ถึงจะออกไปได้” จิ่งเป่ยเฉินปล่อยเธอออก อันโหรวรีบลุกขึ้นและเดินไปทันทีเพียงแต่ว่าเมื่อเธอลุกขึ้น เข่าของเธอก็พลันงอไปสัมผัสเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ควรสัมผัสนั่นคือจุดสัญลักษณ์ที่บ่งบอกความเป็นชายของเขาอันโหรวหน้าแดงขึ้นมาทันที เธอทำตัวเคอะเขิน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงไปโดนจุดนั้นได้
“ถ้าหากไม่มีก็พูดได้เลยว่าบริษัทจิ่งนั้นจัดการเรื่องพวกนี้ได้แย่มาก ก่อนที่จะวางแผนอะไร คุณต้องเข้าใจลูกค้าอย่างถ่องแท้เสียก่อน เมื่อถึงเวลานั้นการทำธุรกิจ เลขาเองก็จะต้องรวบรวมข้อมูลชุดที่สมบูรณ์มาให้หนึ่งชุด แล้วส่งมายังประธาน หลังจากนั้นก็คัดกรองอย่างละเอียด เพื่อที่จะส่งไปให้ยังแผนกวางแผน”
หลังจากที่ได้ฟัง จิ่งเป่ยเฉินก็รู้ได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นมืออาชีพของจริง
เมื่อได้ฟังเธอพูดจบ เขาก็คิดในใจสักพัก ก่อนจะก้มหน้าต่ำและเดินเข้ามาพร้อมโอบไปที่ด้านหลังของเธอ ตอนนี้เขากำลังโอบกอดอันโหรวเอาไว้
“คุณอยู่ให้ห่างจากฉันเลย” เธอผลักเขา แต่ทว่ากลับถูกเขาคว้ากลับมาอีกครั้ง
“ต้องการกลับบ้านอย่างนั้นเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยถามอีกครั้ง อันโหรวไม่ได้ตอบอะไร
เธอคลิกเม้าส์สองสามครั้ง แป้นพิมพ์ก็ถูกกดปุ่มรัว ๆ ไม่นานกล่องจดหมายก็ถูกเปิดขึ้น
ภายในนั้นเต็มไปด้วยข้อมูลที่เป็นระเบียบแบบแผนมาก อันโหรวเจอสิ่งท
